+11
-9
sevdiği inci kızının, pamajında dahi ölebilecek bir erkeğin isteği
hala zihnimde, bugün yasanmis kadar net, flu hatırlanması gerekecek kadar önce bir zaman diliminin yüreği kopuk gazisiyim.
hem ağır , hem centilmen, bu iki olguyu dengeli taşıyan, risotto yiyen bir amlıyı sevdim.
'sevdim' derken dili geçmiş bir zaman değil aslında, zaten ondan sonra bir başkasını sevmek, suikasttir geçmişime.
ağlak aşık edebiyatı yapmaktan nefret ederim, ağlayan uykularımla acımı gizlerim, içimde atarım çığlıklarımı...
ne salakça değil mi?
evet, bende öyle düşünüyorum, taşiyamadıklarımı yüklüyorum bu duyguya.
bugün, bir gazoz kapağı hatırlattı onu bana, hatırlamam icin bu kadar sıradan nedenlerim var işte,
ne diyordum?
evet, o gazoz kapağı kesti yüreğimi, kan damlatıyor cümlelerime,
'parmağını batır şu kana ve yaz birkaç satır o'na' diyor yüreğim.
al, en yürekten aşkyuvarlarimla yazacağım bu satırlar sana,
birlikte, yağmurda yürümek istediğimiz hayallerin hatırına , uzun yürüyüşler yapıyorum yağmur altında.
'yağmur suyu yaraya iyi gelir' derler. her damlası yaramı oyuyor oysa, gözyaşlarım zaten kayboluyor damlalar arasında.
mezarlıkları ziyaret ediyorum, bedenim sığsa bile kalbim sığmayacak sanki o kabristana.
ne olur, kalbim oraya sığsın diye dua et bana.
simdi dinle gamzesine gömülemeyeceğim inci kızı;
bugün orda da cumartesi mi?
sende beni, 'benim kadar' özledin mi?
aynalardan kaçarken özlenmeyi beklemek...
ne kadar acı, ne kadar komik
ve bana ait değil mi?
