https://www.youtube.com/watch?v=4pyZ7TI8-XI

sen imkansızsın, sensizlik imkansız.

ağlayarak yazıyorum ama neden ağladığımıda bilmiyorum. 'darkmare biz yıprandık, ben yıprandım. bizi daha fazla zorlamaya gerek yok. sen harika bir insansın gerçekten çok daha iyilerini hak ediyorsun' dedi. ben yutkunamadan dinledim. yıllarımın sahibi kız, hissetmediğim herşeyi bana hissettiren tek ve ilk aşkım bunları söylüyordu. bu sefer de gayet ciddiydi. önceden bir sinirle ayrılmalarımız artık cidden soğuduğu için ayrılmaya döndü. tamam dedim ulan tamam. 2 hafta sonra çocukla kafede fotoğraflarını gördüm. 1 hafta sonra ilişkisi var yazısını. dünyam yıkılmasın da ne olsun. ben bunlar yeter diyordum. bu kadarı da yeter heralde. dönecek bana meleğim. ama bundan 5 6 ay sonra gördüğüm fotoğraflar öyle demiyordu. heleki bana o fotoğraflardan 3 gün önce söyledikleriyle o fotoğraf iyice anlamsızlaşıyordu.

https://www.youtube.com/watch?v=pb-1repQ03U

olaydan üç gün evvel faceden yazdım. engelledi ve başka bir hesapla yazdı. 'seninle konuşunca ne oluyor anlamıyorum aramız bozuldu gene' diyordu bir yandan. o lavuğada üzülüyordum. sevgili gibi değildik ama konuşuyorduk işte. bana dediki ' belkide beni bu kadar fazla sevmeseydin herşey daha farklı olurdu. bu kadar üstüme düşmeseydin belkide böyle olmazdı. hiç ayrılmazdık hala mutluyduk' dedi. o an kaynar sular tekrar başımdan aşşağıya döküldü. ayrılmamızın suçu çok sevmemmiş. her dediğini yapmammış. belkide kapısında köle gibi olmasan, ona kalbimi bu kadar açmasam beraberdik he ?. meleğe madem öyle şuanda konuşma o zaman diyerek hakkımı helal edip helallik aldım. belki tak eder de döner diye hiç bir şey söylemedim. 3 gün sonra gördüğüm manzara umutlarımla beraber benide yerin dibine sokmaya yetti tabi.

rezerved

https://www.youtube.com/watch?v=qSv6iMPhaXU

bu ve bunun gibi bir çok fotoğrafla şoka girmiştim.

http://c11.incisozluk.com...k/11000/0/54380_od19c.jpg

kulaklığımı takıp sigaramı alıp evden fırladım. sokaklarda amaçsızca geziyordum. tanımadığım bu şehirde ıssız sokaklara dalıyor. sigaram sönmeden yananla diğerini yakıyordum. en son eve geldiğimde ablasına şunları yazdım.

http://www.imgim.com/image/m6vz17.png/

o günden sonra hiç konuşmadık. 6 7 ay geçti üzerinden ve tek bir kelime etmedik. bir cevap bile vermedi. ben nasılmıyım peki ?

atlattım. atlatamam sanıyordum ama atlattım. beni unutup 6 ay sonra sözlenmesine inat atlattım. ilk 3 4 ay kafayı yiyecek gibiydim. dersler desen gibimde değil zaten. ne yaptığımı bile bilmiyorum. aylık yatan 300 liralık kredim alkole gidiyordu sadece. yazmamak için zor durduğumu görünce onuda bıraktım. bana mirası sigara oldu. hayatta üzülecek çok daha fazla şey var onu anladım. etrafıma baktım ve anladım. onun yaptığı kahpeliğe inat unuttum onu. hala arada bakıyorum ama inanın kalbimin tek zerresi oynamıyor. artık acıyarak bakıyorum ona. ondan sonra kimseyi sevemedim evet o da doğru. sevdim sandım ama melekle ortak huyları var diye hoşlandığımı farkettim ve hemen uzaklaştım. artık onu düşünmüyorum. belkide bu onunla ilgili son yazdığım şeydir. zihnimden tabi atamayacak anılarım var. mesela kadıköye gidemiyorum artık. her yeri anı dolu yer beni boğuyor. vapura binemiyorum artık. bunlarıda kısa sürede atlatmayı umuyorum. kız derdi gelip geçer beyler. kendi geçmez ama sizin geçirmeniz gerek. size geçirdikleri gibi geçirmeniz gerek.

sakaryada karşılaşmama umuduyla geziyorum artık. bir gün el ele görsem ne olur onuda bilemiyorum. belki gene elim ayağım titrer belki de 4 5 yılımı alan birisi değilmiş gibi gelip geçerim yanından. ama şunu biliyorumki artık başka biri lazım. sevmem sevilmem lazım..

dinlediğiniz için teşekkürler ben sigara alıp geliyorum 15 20 dk ya. kafanızda kalanlar olursa cevaplarım. kısa kısa anlatmaya çalıştım ama genede uzadı. hakkınızı helal edin.

https://www.youtube.com/watch?v=E_pO92lrwN4

https://www.youtube.com/watch?v=EnPI0KVpFO0

Devammmmmmmm

sigara alıp gelicem teşekkürler. son kısmı uzatmadan atlattım o günlere girecek olursan çıkamayız zaten

helal olsun panpa... 15-20 dakikaya ben yatarım muhtemelen şimdiden iyi geceler sana.

Benimde böyle salakça bir ilişkim olmuştu ilk sevgilimi 18 yaşında üniversitede edinmiştim bu adamı tanıdığımda (adı da Emre'ydi isimden nefret ediyorum artık) ilk tanıdığımda masum hiç bir kızla ilişkisi olmamış elini tutmamış falan.. toplamda 8 ay süren bir ilişkimiz oldu ve bu ilişkinin safı ben o hiç bir kızın elini tutmamış dediğim adamın internette cayır cayır ciks fotoğrafları çıktı (mafyanın zorla çektiğini söylemişti ve ben salak gibi inanmıştım)sınıftaki kız arkadaşlarıma yürümedi koştu bildiğin kardeş onlar yapmaz dedim en son üniversitede eve çıkmışım yalnız yaşıyorum bana dedi ki ya "... ya bir kız var evsiz kalmış sağ da solda kalıyormuş seninle kalsın arkadaş olursunuz" bende tamam dedim kız geldi evimde kaldı yoldaş oldum hatuna resmen ..derse girdiğim evden ayrıldığım saatlerde bunlar evde cinselliği doruklarda yaşıyorlarmış üstelik emrenin ev arkadaşı anlatmıştı bunları hiç unutmam kızım sen nasıl bir salaksın demişti. O günlerin içine girsek çıkamayız bir daha kimseye güvenim kalmadı ve en iyi anlaştığım erkeklerken birden nefret ettim 2 ay içinde 48 kilo oldum.bu olaydan 3 sene geçti sonuç ne mi? Üzücü ama kimseyi önemsemiyorsun kendin için yaşıyorsun ve duyarsızlaşıyorsun bu konulara. adına üzüldüm ama unutma kardeşim dibin dibini görmeden olgunlaşamazsın iyi de olmuş boşver iyi ki yaşamışsın.(bir an benimde anlatasım geldi)

Birde mezun olana kadar aynı sınıftaydık bir düşün..

ek olarak son birşeyi atlamışım. bu çocuğun adı da okan.. o yüzden okanlarla samimi olamıyorum. böyle de bir bilinç atlı yerleşti kafama. ne geldiyse başıma okanlardan geldi diyebilirim. bu çocuğun hakkını yemiyim muhtemelen melek ön ayak olmasa atlayacak biri değil ama beni facebook kapak fotoğrafında şöyle bir yazıyla fotoşop saçması yapan biri için terketti. okan <3 melek ve etrafında işlemeler. ne diyim hakkım helal olsun dedim güzel günlerin hatrına..

Kesinlikle .hayat işte.. herşeye küskün olmak için erken ama eminim ki bir gün gönlüne göre biri çıkacak şu olaylara güleceksin. unut demeyeceğim ama hatırladıklarımız unutulmamaya değsin güzel kardeşim.

ilk başta yaşadığım bu hüznün ona karşı beslediğim derin bir aşk olduğunu düşünüyordum bir zaman sonra bunun bir sevgi değil tamamen bir hayalkırıklığı olduğunu anladım. daha detaylı bahsedeyim umarım yardımcı olur.bu olaylar olduğunda yaklaşık 8-9 ay ayrı kaldık aynı sınıftayız birbirimizin mecburen yüzüne bakıyoruz mezuniyete yakın bu adam it gibi peşimden geldi karşıma geçtiğinde hiç birşey hissetmedim bir tiksinmeden başka o yok dememle yetinmedi mezuniyetimde tüm arkadaşlarım içinde bir evlilik teklifi aldım yine hayır asla derken içim cız etmedi .en son 4 ay önce aradı ağladı zorladı özürler diledi dönmek istedi sanki konuştuğum sokaktaki herhangi biriymiş gibi cevap verdim ne bir heyecan ne bir isteğim vardı. olaylar olduğunda elbet sinirim vardı ama bu olaydan öğrendiğim insan elde edemediği şeylerin kölesidir cümlesini bana öğretti.

inşallah kardeşim ne demek

anasını sattığımın kafam nedense hep içince ortaya çıkıyor. niye normal zamanda da kafamı kullanamıyorum bilmiyorum belki de istemiyorum tutuyorum kafamı sadece sarhoş olunca yazsın diye.

şu an arka fonda deli şarkılar çalıyo deli sigaralar deli alkoller geçiyo. hiç biri umrumda değil gerçekten, tek umrumda olan varsa o da sensin be.

bundan dört sene önce bi sevgilim vardı, sevgili de değil ha bildiğin aşkım hem de ilk aşkım. başkaları ilkokulda falan yaşıyo bunu ben teee lisede yaşadım amk. ama öyle bi yaşadım ki ömrümce unutmam mümkün değil. neyse hikayeye geliyorum. bi kız var lisede 2 senedir görüyorum belki ama o gün bi gördüm sanki ilk defa görmüşcesine. dedim ki ben aşık oldum ulan. nasıl bişeymiş bu nalet aşk. öyle beter öyle de güzel bişeymiş ki hiç unutamadım. neyse hikayeye geliyim diyorum tekrar halbuki yazmıştım bunu dahaa önce ama aklıma yine o geliyo araya bişeyler kaçıyo. bu sefer gerçekten konuya geldim. dedim ya bi kıza aşık oldum. lise son sınıftayız balo, mezuniyet falan oluyo. okul da güzel bi balo ayarlamış, davetiye falan basmış. davetiyenin üstünde o sene mezun olan herkesin ufak bir fotoğrafı var. davetiyeyi okulda mı başka yerde mi hatırlamıyorum aldım eve gittim akşam. anne dedim bak oğlun mezun oluyo davetiye bile verdiler. aldı annnem davetiyenin üstünde ki fotoğraflara bakıyo. aaa şu aliydi şu veli falan anlatıyo bana. en sonunda bi fotoğraf gösterdi oğlum bu kim dedi. baktım annemin parmağının ucuna benim ilk aşkımı gösteriyo. hiç bişey diyemedim anneme sadece adını söyleyebildim.

bu da böyle bi anımdı be