hikayeyi bozmak gibi olmasın ama manavcı ne amın oğlu

17 yaş ve altı yazmasın dersen 17 yaş ve altı kesin yazar

Erdal abinin sinirlenmemesinin altindaki neden izmirin yerlisi olmasiydi..
Girdim iceri kapidan kizi yatak odama goturdum yataga biraktim tam soyacagim sirada uyandi. Hafif ciksi bi gulusu ve kigib bi ses tonuyla "senelerdir bu ani bekliyordum" dedi bunu soylerken gozlerinin icindeki pariltiyi gorebiliyordum..

başlatıyorum beyler adam gibi yazın.
mümkünse 17 yaş ve altı yazmasın çugu manyağı yaparım
başlık:
nurten ablanın kayıp donu
bir gün pazarda dolaşırken..

dedi kasap

Yazacağınız hikâyeyi gibeyim ben gidiyom

ergen misiniz dıbına koduklarım. bir cümle yazın çekilin, gibtiniz formatını. adam 2 paragraf şey yazmış dıbına koyim kim okuyacak onu.

"daha kaç yaşındasın ki senelerdir bu anı bekliyon amk huursu" dedim bastım tokatı ağzının ortasına kahpenin. dayanamadım bir tokat da diğer yanağına patlattım. yanaklarını al al edene kadar patlattım peşi sıra tokatlarımı. yüzünün sıcaklığı artan ayselin ağlamakta olduğunu görüyordum. kırpkırmızı olmuştu. salya sümük karşımda ağlıyordu ve bu beni daha da azdırmıştı sanırım. çıkardım donumu. "aç ağzını aysel" dedim. açmadı. "aç" dedim açmadı. artık sinir katsayım yükselmeye başladı. tuttum bunun ağzını iki elimle açtım sonuna kadar

nurten ablanın oğlunu biraz dövdüm, kasaptan 250 gr bonfilemi poşete sardıktan sonra evin yolunu tuttum. kaldırımda elimde poşeti bileğime çevire çevire gidiyordum. karşıdan gelen komşumuz nurten ablanın kızı aysel idi. el ettim kendisine "merhaba aysel" dedim. göğüsleri yeni tomurcuklanıyordu ayselin. gözümü alamıyordum tişörtünün üstündeki kabarıklardan. belki de selamımı o tombiktolara bile vermiş olabilirdim. ben böyle dalghın bir iç hesaplaşmaya dalmışken aysel " merhaba beyefendi" dedi, "tanışıyor muyuz" ? çok tuhafıma gitmişti. komşumuz nutren ablanın kızı aysel neden beni tanımamıştı ?

Adamlar benle nurteni domalttılar ve arkadan pompalamaya başladılar bir yandan inliyor bir yandan hızlı ol diyordum

nurten ablanın beni giberek bayılttığını hatırladım. o ara hemşire geldi onu da gibtim, doktor geldi onu da gibtim. serumları çıkarıp tokatlaya tokatlaya gibtim tüm hastanedeki personelleri. kat çıka çıka gibiyordum resmen. en sonunda müdürün katına kadar geldim müdürü de gibtim bi güzel. müdürün odasından aşağı atladım. öldüm.

istanbul otobüsündeyken neler olmadı ki...

Manavcının yanında bir çocuk gördüm

Arkadaslari kudurmuş binlerdi hepsi etrafimda toplanmis yaraklarini salliyordu biri Nurten ablayi kastederek: "faruk abi senin zütten çok bahsetti simdi de sira bizde" dedi. Ben korkmaya baslamistim ama bi yandan sa o yaraklari istiyordum...

ve sonra uyandım

Nurten ablanın kızı olmadığı da çıkınca ortaya beraber devam ettik gibişe

tabi bunları diğer başlıkta detaylı şekilde anlatıcam ama şimdi istanbuldaki olayalra yoğuunlaşalım

sesleri duyan alt ve üst kat komşuları birer birer bize katıldı sonra bu grup büyünce yeni maceralara yelken açmak için istanbula gittim

Sonra vurdum çocuğa ak derken kasap geldi.

istanbul otobüsü 3-5 yolcu ile otogardan kalkmıstı yarım saat geçmeden yolda dolmustu otobüs ama daha çok vardı en arkadaydım milletin tüm kokusu üzerime geliyo içimden hunharca küfür ederken öndeki kızın bana baktığını gördüm ama benim akıl nurtenin 56 cm yannanındaydı