Çok felsefe var çügüyü hakettin

obez mobez ama tramvay bir çarpsa ikiye böler o beş kişiyi de ezer ne yapsak boşa.

insan böylesi durumlarda anlık karar verir ve o anki karar genelde kontrol dışı olur. Çok düşünen birisi bu soruya zor cevap verir.

Obezi atarsam bir amaç için de olsa onu öldüren ben olacağım. Diğer 5 kişiyi kurtarmazsam da sadece ölümlerine göz yummuş kişi olacağım. Bence kimsenin hayati kimseninkinden ustun veya değerli değil. Bazen elimizde olsa bir şeyleri değiştirmemek daha iyi oluyor. ihtimal dahilinde olan bir sey daha var biz o trenin önüne şişman insani atıp treni raydan cikardigimizda tren bir yere çarpıp içindekilerin ölmesi de olası değil mi? Ben bu noktada hicbir sey yapmamayı SEÇiYORum.

Barış özcandan otlanmış

1.si o adamları oraya ben bağlamadım. 2.si, onların kurtulması için kimseyi ölüme itmem. 3.sü, yapabileceğim en iyi şey başka 1 yolunu aramak. Ayrıca tramvaylar çok hızlı gidemezler, şişman adamdan aşağı inip tramvaya yandan omuz falan atmasını isterdim belki dengesi kaybolur ve herkes kurtulur diye. Zor evet ve hatta belki baya hayalperestçe ama hiç 1 şey imkansız değildir. 5 adam öldüğü zaman onların vebali bana kalmıyor sonuçta. Onları oraya bağlayan düşünsün. Ben elimden geleni yapmış olurum, vicdanım 1 nebze rahat olur öldüklerini düşünmenin dışında.

Hikayedeki yanlışta şu, her zaman extra 1 yol vardır, yeter ki doğru seçimi yapmayı bil.

Adamları raya bağlayanları giberdim

Şişman olanı raylara bağlı olan 5 kişinin arkasına atardım tümden gitsinler oksijen israfı bir şekilde insan nüfusunun azalması gerekiyor