0
bir gece
(farkında deil ama çok farklı bir şey yaşadı demekki...
çarkı bir nebze de olsa etkileyebilecek ve bu sekmen dışına çıkabilmesini sağlayacak... )
birden öldüğünü farketti, ve ilk aklına gelen(nedense artık) uçmaktı ruhuyla özgürce. denedi, konsantre oldu tüm gücüyle veee yükselmeye başladı bile...
semalara daldı türlü türlü, yükseklere...
indi aşağılara sonra, duvarlardan ölesine geçişteki hisler hiç ölesine deildi...
annesi ordaydı, ablası yiğenleri ve herkes gibi...
sesleniyordu var gücüyle, ağlıyordu manzara karşısında...
duyuramıyordu ne sesini ne de bedenini...
hesap vakti gelecek die bekliyordu ve ağlıyordu yağmurları ıslatacak yoğunlukta...
yiğeni duydu onu... kücüktü çok... baktı ona ve o anda uyandı...
son hatırladığı da bu oldu zaten: uyandığındaki gözündeki yaşlar!!!
öbür taraf denilen ile bu taraf arasındaki ince çizgiyi tam manasıyle anlamış hissetmişti... unutamazdı... !
ölümden ve ondan sonrasından kork! korkman gerektiğin kadar kork! manasını bilerek kork... !!!
muhtemelen, isteyen, benim farkına varmıyacağım şeyleri yaptırır bana
farkına varıyorsam zaten, isteyen, benim istediğim değildir...
