yalnızlık

ekşiden aynen yazıyorum çok hoşuma gitti

yalnızlık, bir zamanlar yani 19 yaşındayken bana bir kağıda üstü kapalı sev beni yazmış fakat seneler sonra idrak ettiğim, altı üstü 3-4 defa görüştüğüm ve şimdi nerede ne yaptığını bilemediğim kızı hatırladığımda içime düşen özlem duygusudur. hayatın hayatım boyunca göz kırptığı fakat pek de yaşanmışlık içermeyen bu cümlenin ötesinde, hiçbir zaman sevilmediğimi hatırladığımda genel olarak karşıma çıkan insanların ne kadar karaktersiz, zayıf, korkak ve iğrenç olduklarını düşünmemdir. benim yalnızlığım, mahiyeti böyle, ve işte bu yüzden eğer bir gün, bu huur hayat bacak bacak üstüne atıp "al köpek!" diye önüme bir mutluluk fırlatırsa, kadın kokusunu saçlarından koklarken gizlice hep hatırlayacağım, cepheden yeni çıkmış madalya sahibi bir muzaffer komutan gibi hatırlayacağım, sevginin değerini neden bilmem gerektiğini hissetmem için sıkı sıkı tutacağım, tutunacağım tek dostumdur.