1995 şırnak askerlik hikayemi anlatıyorum

neyse beyler, zütüm zütüm arada küfürler yiyerek gittik kantine (siviliz tabi herif yarı uykulu küfür çıkıyo alçak sesle üniforma olsa züt ister) neyse aldık suları traş oldu surat yara bere içinde kaldı hadi beni geç devrem zaten kıllı sakalllarıda epeyli bi sert jileti vurdukça kan geliyo amk.

traş köpüğüde yok tabi evden getirdiğimiz sabunla yüzü sabunlayıp sabunlayıp jiletliyoruz.

olduk traşımızı geçtik istirahathaneye, saatin gelmesini beklemeye, aynı gece de şırnakta 3 karakolu taciz ateşi açmışlar, ortalık fena.

sabah gün açar açmaz doluştuk otobüslere çıktık yola, gün açtıkça cudi gabar falan çıktı ortaya tamamen, hem bir o kadar güzel, hemde heybetinden de bir o kadar tedirgin ediyo adamı. orada ne olduğunu biliyosunuz yani, orada senin neyin beklediğini, belkide sen bakarken birileri çatışıyo o anda aklından binbir türlü şey geçiyo,

yollar zaten fena, yamaçlardan geçiyosun, kanyonların arasından geçiyosun kafanı kaldırıyosun tepelerde bizim çocuklar mevzi almış içini korku kaplamaya başlıyo yavaştan beyler, otobüste kendini güvende hissediyosun camın hemen dışarısı cehennem.