1995 şırnak askerlik hikayemi anlatıyorum

odaya girdim, çık dışarı dedim çocuk fırladı yerinden.

zaten bir kişi varmış.

ahizeyi zütürdüm, direk;

''askıııııımmmmmm'' cevap şu;

''allah belanı versin seni gerizaklııııı''

yemin ediyorum öyle bir bağırdı ki telsiz dinleniyorsa karşı taraftakiler altına sıçmıştır gülmekten, malzeme olduk resmen,

cevap vermeye çalışıyorum konuşturtmuyo ki,

''sen nası bir insanın. bana bu konuda nasıl yalan söylersin, beni seni düşünmekten uyuyamıyorum, nası yüzüme baka baka yalan söyledin, ben hergün haberleri izliyorum, hergün çatışma haberi, dua ediyorum hepinize sen nasıl yalan söylersin''

''yağmur bi saniy''

''ben burada ne haldeyim biliyormusun. annenden duyduğumda ne hale geldiğimi biliyormusun, antepte aramadığım yer kalmadı, beni nası kandırırsın''

''fındığım ama bi dinle lüt''

''sana ben nası güvenicem, bu kaçıncı yalanın sen beni ''öldürmek'' mi istiyosun? ben başkasından mı duyacaktım.''

beyler arada yaptığım ama işe nadiren yarayan şeyi yaptım.

BAĞIRARAK ''YAĞMUR SUUS!!! ''

o anda ses kesildi,

''sus bi sus, diyemedim işte sen kendin diyosun haberleri, nası diyecektim. korkma diye söylemedim, seni düşündüm, haklısın yalan söyledima ama kötü bir niyetle değil, bir de sen üzgün olsan nası gelicektim nası kalıcaktım burada''

''şimdi daha mı iyi oldu, nası yaparsın bunu bana''

''ya kızım (bu lafa varya sinir olur, yanında olsan ikiye böler adamı laz damarı var işte kızda) ne diyosun ya, seni düşünerek yaptım işte, üzerime gelme, sen biliyomusun ben burada ne haldeyim neler yaşıyorum, destek olacağına ne yapıyosun bana be''

beyler bağırmıştım ya o öyle bir bağırdı ki cudi gabar titremiştir o derece. tek bir cümle etti.

''asıl sen benim ne durumda olduğumu biliyomusun, allah kahretsin seni'' dedi tak diye kapattı.