1995 şırnak askerlik hikayemi anlatıyorum

karakolda geçirilen günlerden sonra tugaya dönmek gerçekten mutluluk verici bir durumdu. özellikle son 4 gece den sonra, yaşayan bir ölü gibiydik her birimiz.

basılan onlarca yer, çatışmaya girilen onlarca mezranın ardından ne yazık ki 64 kardeşimiz şahadet şerbetinden içmişti. şimdi bir düşünün gençler bir kere karakol basıldığını 25 26 şehit verdiğimizde nasıl pgibolojilere giriyoruz. o dönem 4 gün boyunca devamlı bu çapta şehit haberleri gelmeye başladı bölgede.

zaten alınan istihparatlarda 95 bahar ayında pkk nın çok büyük eylemlere girişeceğini almıştık. ama ne sebeptendir nedendir bilemiyorum tabii, bunun olması için mal gibi bekledik yani.

ve çok acı bir şekilde olanlar olup bitti.

biz o dört geceyi güçlükonakta ki karakolda geçirdik ve başımıza bir şey gelmedi.

şimdi ''allahım sana şükürler olsun'' diyemiyosun yani, tamam bizim başımıza bişey gelmedi ama 64 tane şehit ne demektir. yani bu adamlar gelip 64 askerimizi şehit ediyosa insan soruyo ya kardeşim tamam komandoyuz aslanız kaplanız yıkarız şöle yaparız böyle yaparız da. e be dıbına kodumunun 64 şehit ya 64 buraya isimlerini yazsan yorulursun. nefesin yetmez lan. kaç tane anne kaç tane baba kaç eş çocuk bir düşünsenize kaç kişiye tesir ediyor bu sayı.

soruyorsun kendine zütüne kodumun sen ne işe yararsın.

biz bu sayıyı bizi almaya gelen askerden öğrendik. bende ne mektup heyecanı kaldı ne başka bişey.

aslında açık konuşayım o anda da çok merak ediyorum mektup gelmiş mi gelmemiş mi diye. ama utanıyosun o anda başka bir şey düşünmek istemiyosun. ananı babanı sevdiklerini aramayı istiyosun ama bunu yapmak büyük ayıp gibi geliyor sana.

ki karakolu bırakıp gelmek te bir yandan insana şu duyguyu bırakıyor. ''ulan şimdi ya basarlarsa çocukları yanlız bıraktık'' oradan çıkıp gitmek için can atıyorsun ya sonrasın dada düşünüyosun bıraktın çocukları. kanına dokunuyor.

sanki onlar sen olmadan orada kalamaz. alakası yok tabii ki.

moraller bozuk girdik tugaya. amanın tugay nasıl kalabalık resmen iğne atsan yere düşmez, devamlı grup grup asker geliyor içeri, zırhlı araçlar, kamyonlar, condorlar, helikopterler falan inanılmaz bir hareketlilik var.