1995 şırnak askerlik hikayemi anlatıyorum

konuşmaya devam ediyoruz, komutanım sizin var mı arkadaşınız dedim ibrahime, evliyim oğlum kızım var benim dedi, ankarada ailem falan diye anlattı, 5 yaşında kızı varmış ismi pınar hiç unutmuyorum.

adamın gözleri parlıyo kızından bahsettikçe öyle komandoluk sertliği falan kalmıyo. dinliyoruz bizde bende hayallere dalıyorum diyorum benimde bi kızım olsun yağmura benzesin çok yaramaz olsun koltuk tepelerinde dolansın oralardan toplayalım dolaplara tırmansın öle bi kız olsun yani komando kızına yakışır.

dedim komutanım daha gelecek olan var mı, dedi yarısı bu daha gelecek dedi. içimden dedim heralde üstüste yatarız burada amk.

dışarı sahra çadırları falan kurulmuş yani, bir o kadarıda hakkariye gelmişler.

neyse beyler o gece istirahatimizi yaptık, yalandan uyuduk biraz.

karakolda ki olayları atamamışız üzerimizden bi kulağımız hep dışarıyı kesiyo ses gelecek mi diye.