1995 şırnak askerlik hikayemi anlatıyorum

yolumuza devam ederken, en önde ki tim olarak yüzbaşının hareketlerini kesmeye başladım, arada sırada elini telsize zütürüp dinliyordu sesi kısıp, o onu yaptığında bende sesini çok az açıp sesini kısıyordum.

bölgede devamlı telsiz trafiği vardı. harekatın daha ilk saatlerinde herhangi bir temas sağlanmamıştı.

birliklerimiz saatler geçtikçe hedeflerine yaklaşmaya başladı akşama doğru yaklaşık 10 saati geçen bir yürüyüşten sonra geleceğimiz bölgeye çok yaklaşmıştık. havada hafiften kararmaya başlamıştı. normal bir intikalden farklı yoktu. yavaş yavaş o heyecanı atlatmaya başladık.

arkamızdan bıraktığımız bölge güvenli bölge olarak kalıyor ve o bölgeye topçu ve havan birliklerimiz yerleşiyordu.

gitmemiz ve mevzilenmemiz gereken tepe karşıda gözüktüğünde artık ayaklarımızda ki botlar tabanımıza yapışmış vaziyette ve yürümekten başımıza kıramplar girmeye başlamıştı.

sabah ki heyecan yerini, sakinliğie birakmış ve yavaştan rehavete kapılıyorduk.

bunun üzerinden 10 dk geçmedi ki, yüzbaşımız çocuklar hadi biraz daha hızlı hızlı hareket dedi. o anda bir terslik olduğunu anladım. yavaş tempo sırtımızda 40 kg ile koşmaya başladık artık taşlar ayaklarımıza battıkça çoraplarımız ıslanıyordu. belli ayak tabanlarımız kanıyor.