1995 şırnak askerlik hikayemi anlatıyorum

yemin ediyorum içime öyle kötü bir his geldi ki, bölgede intikal yaparken o kadar içimi titreten bir his gelmemişti.

üsteğmene gittim, dedim komutanım ya çekelim yavuz abiyi oradan. hiç iyi değil hatta bir kaç kere ısrar edip ne olur dediğimide hatırlıyorum.

üsteğmen de binbaşının emri yapacak bir şey yok, bişey olmaz merak etme falan demişti,

abi içim içimi yiyordu resmen.

hava karardığında tugaya vardık,

saat böyle 6 civarları,

yemek falan yedik, ben tabib asteğmenin yanına gittim ayak tabanlarımı göstermek için, bir baktı böyle yüzünü ekşittiğini hatırlıyorum bom tak durumda çünkü,

ayaklarına kan gitmiş dedi tırnakların ondan morarmış biraz git duvara doğru yasla kıçını ayaklarını havaya kaldır dedi, ayak tabanlarımada birşeyler sürüp bezle sardı,

ben geçtim odaya ayaklarımı kaldırmış vaziyette yavuz abiyi falan düşünüyorum, ardından o şekilde yarı uykulu moda geçmeye başlayınca uyuyup yere düşüp kapaklanmamak için baya yattım yatağa ve uyudum.

aradan ne kadar zaman geçti bilmiyorum muhtemelen saat 11 i geçmişti yalan söylemiyim, odama girdi asker dedi komutanım bestlerde timimiz pusuya düştü,

yarabbim kalbim yerinden çıkıcak gibi, çıplak o bezli ayaklarımla koştum yemin ediyorum.

zaten çatışma başlayalı olmuş bir 10 dakika falan bana sonra haber verdiler, koştum çıplak ayaklarla allahım diyorum yavuz abiye bişey olmasın ne olur.