1995 şırnak askerlik hikayemi anlatıyorum

o züt kadar mevzilerde muşamba altında toz toprak böcek sinek içerisinde beklersiniz, sabah olur bir nebze rahatlarsınız, çıkarsınız üs bölgesine gidersiniz, akşam tekrar mevzilere, sinir olurdum amk, üs bölgesinin kendi askeri var bölge dışına adımını atmaz, biz her gece tepeye çıkarız ki tepeye çıkmak ölüm zaten, 1 saatte yakın sürüyor,

çok ağırlık alarak çıkmazdık mevzilere, işte günlük yiyeceğimizi alırdık, çoraptı bilmemne, zaten uyku tulumu almazdık uyumayacağımız için.

orada yemek yedikçe kalan artıklardan dolayı bol bol sinek toplanırdı. hele ton balığı yemeye görün amk saniyesinde gelirdi muallakler.

ben özellikle mevzilerin temiz olmasına özen gösterirdim, çok askerin azına sıçmışlığım vardır orada bulunduğum süreçte, nöbet esnasından tak içinde bırakıyor sonra gelen asker sineklerle böceklerle uğraşıyor. lan adam nöbet mi tutsun boceklerle mi uğraşsın amk.

intikaller zaten ayrı bir bela, bestlerde intikal demek her an ama yani her an bir pislik bir pusu demek.

zaten, güçlükonakta olduğumuz gibi geniş alanlarda arama tarama yapamadık, hem arazi şartları pek elverişli değildi, hemde üs bölgesinin güvenliğini aldığımız için yeterli sayıda asker intikale çıkamazdı her zaman.

araçlar için yol vardı üs bölgesine, o yüzden açıkcası içim çok rahatlamıştı o yol görünce, yani gelebilecekleri bir yol var en azından.

helikopter için bir alan yapalım dediler, hatta bu konu yüzünden asteğmenler uzmanlar falan üsteğmenle çok ayrı düştük ortam gerildi,

üs bölgesinin komutanı dedi askerlirinizi çağırın yapalım,

biz dedik mevziyi biz kuruyoruz, intikali biz yapıyoruz, nöbeti biz tutuyoruz e gelip birde gibsin bari, yaptırmayız askere dedik, üs bölgesinin kendi askeri yapsın.

baya bir gerilmişti ortam üs bölgesininin kendi askeriyle, garipler vardı zaten sınır jandarma askeri, biz mavi bere höt dese timden bir asker çıkar giber belasını.