incinin en ciddi hikayesi

"8 ekim 1982
seni en baştan okumaya başladım günlükçük, bunları ben yazmış olamam, anneme huur diyen ben olamam, böyle lanet bir insan olamam. oyun oynuyorsun bana, beyaz önlüklülerin bir oyunusun sen, delirtmeye çalışıyorsunuz beni, hayır hayır olamaz bunlar. anla beni günlükçük olamaz. hatırlamıyorum hiç birini, yaşamadığın bir şeyi yaşadığını anlamak hayır olamaz bu,benim gibi biri dayanamaz buna. burak,seni anımsıyorum tekrardan,o birkaç gün ne de şefkatle bakmıştın bana, ondan sonraki günlerde de hep yanımda oldun, okulda sana gülmelerine rağmen ayrılmadın yanımdan. buraya yatmamdan bir kaç hafta önceydi, burağı evime çağırmıştım, annem çağırmıştı aslında yemek yapacaktı bize. seve seve kabul etti tabi burak. okuldan sonra bize gittik, kapıyı dakikalarca çalmama rağmen açılmadı kapı, korktum anneme bişey olmuş olabilirdi, kapıyı kırdı burak ve içeriye girdik, annem uyuyordu.şu sıralarda ne de çok uyuyordu güzel annem. bundan sonrasını çok net hatırlıyamıyorum günlükçük sadece burağın ksutuğunu ve kaçtığını hatırlıyabiliyorum. onun yüzünden burdayım ben peki ama neden ?" (bi sigara molası daha bu arada muhabbet edek la)