1995 şırnak askerlik hikayemi anlatıyorum

ne hikayeydi be ulan bu başlık altında sabahlardık hep beraber iş yerinde nöbete kaldığımda sırf gomutanımın gelmesini beklerdim . hikayeyi her beraber bitirdik ama ben dün bir daha başladım okumaya şimdi tekrar bitirdim en çok etkilendiğim kısım savaş yüzbaşının erdinç e sazı hediye ettiği andır orayı okuduğum zaman boğazım yanmaya gözlerim yaşarmaya başlıyor amk

bazı dal yaraklar da demiş keşke şöyle yapsaydın komutana bunu deseydin şunu deseydin zırvalamış dıbına koduklarım ulan ben acemiliğimi manisa kırk ağaçta yaptım bırak rütbeyi askerin kadro olması bile yetiyordu seni gibmesi için manisa askeri hastanesine gittiğim gün babama telefon ettim beni alın buradan kurtarın diye hiç bir gib yaptığımız da yoktu aslında. o onbaşı dediğiniz adamları küçümseyin askeriye de rütbe esastır seni cezaya yollar züt gibi kalırsın siz diyorsunuz adama yüzbaşın a şöyle deseydin böyle deseydin kolaymı lan at gibi