yanlışlıkla kuzenimi siktim pişman değilim

açmaya çalıştığı kapı kuzenimin odasının kapısıydı. odanın içersinden başlayıp tüm eve yayılan çığlık ve inleme sesleri gelmeye devam ediyordu. dayım ise kapı kolunu kırarcasına bir aşağı bi yukarı çeviriyordu. bazen duruyor, kapıyı yumrukluyor, duygu kızım aç şu kapıyı diye bağırıyordu. içerden çığlığın yanında başka seslerde gelmeye başlamıştı. cam kırılması, duvarlara atılan eşyalar, yere düşen vazo sesleri çığlık sesiyle birleşmişti.
sesleri duyan yengem, yatakodasından çoktan fırlamıştı bile. yüzünde inanılmaz bir endişe ve korku vardı.
dayımı kenara itip kapı koluna saldırdı ancak açamadı. yumruk yaptığı elinin parmaklarını birleştirdiği noktayla dayıma telaşla vurmaya başladı. murat bişeyler yap diyordu ne yapacağını bilemez bir şekilde.