yıllardır benden saklanan gerçeği

kız beni görünce gülümsedi ve hadi gidelim dedi, neden kızın gen bilimci gibi kötü bir adamla iş birliği yaptığını anlamış değildim ama sanırım ona aşıktım. hata yaptığımı biliyordum ama pgiboloğum insan olmak bazen hatayı görüp görmezden gelmektir demişti. sanırım beynim olmadanda beynin fonksiyonlarına erişmeye başlamıştım. beraber o gece evden kaçıp gen bilimcinin aracına bindik, ve gen bilimcinin laboratuvarına gitmiştik. kıza adını sormama rağmen bana cevap vermiyordu. kız sürekli bana babam ile ilgili sorular soruyordu. bunu anlamsız buluyordum ve defteri almadığımı öğrenince korkudan hayrete düşmüştü. geri dönebilir miyiz dedi gen bilimciye o da defterde işe yarayacak bir bilginin olmadığını söyledi. çok garipti kızda bana karşı değişmeler gözlemliyordum artık. bu gerçekten çok garipti. uzun süredir ortalıkta yoktu ve neden ortalıkta olmadığı konusunda hiç bir şey söylememişti sürekli babam hakkında konuşmaya çalışıyordu. sanırım onun peşinden giderek çok büyük bir hata yapmıştım. ilk kez bir şeyden pişmanlık duyuyor ve bu hissettiğim duygunun pişmanlık olduğuna karar veriyordum çok ilginç bir durum bu.