Beşiktaş'taki eve döndüm ve yaşlı teyzeyle konuştum. 1 hafta kalacağımı söyledim ve az da olsa bir indirim aldım. Yanımda komando Mağazası'ndan aldığım sırt çantası vardı. içine birkaç parça kıyafet, havlu falan koymuştum gittim bi duş aldım, sonra ise evi aradım.

Babam bu saatte işte olurdu, ama yinede umarım annem açardı.

Telefon her çaldığında içimden bir parça kopuyordu.

"Alo!"
"Alo anne nasılsın?"
"iyiyim oğlum ama baban çok kızdı, evi kırıp döktü, karakola da gitti senin için"

"Sen nasılsın anne? Bişeyin yok ya"
"Merak etme oğlum, baban bana bişey yapmadı, aslında bayağı üzüldü senin için"

içimden beter olsun amk dedim, annemle helalaştık ve kapattım. Şuan için babama bişey söylememesi konusunda tembih ettim ve dışarı yemeğe çıktım. Yalnız bir sıkıntı vardı, polis eşgalimi arıyor olabilirdi, dışarda pek görünmemek en iyisiydi. Kendime bir şapka aldım, gözlerime indirerek gidip Hatay dürümcüsümde dürüm yiyip eve döndüm. O bir hafta boyunca evden pek çıkmamaya çalıştım, dürümcünün kartını almıştım amk hergün eve sipariş ediyordum.

Sıkıcı geçen haftadan sonra nihayet eğitim günü gelmişti, teyzeye teşekkür edip evden ayrıldım.