yalnızlık

20 yaşındayım istanbul'da yaşıyorum tipim falan iyi övünmek gibi olmasın yakışıklı elemanım ama kimsem yok. 3 yıldır 1 tane bile arkadaşım olmadı. 8 ay önce sevgilim olmuştu evlenirim bu kızla diyordum terk etti bi hiç yüzünden. Hayatım 15m2 odam ve içindekilerle geçiyor. Birşeye Canım sıkılsa Konuşucak dışarı çıkıp birşeyler Yapıcak kimsem yok teselli edecek ve ya unutturacak bir insan yok. Şuan bi kız var seviyorum ama o çok takmıyor beni ilk günler iyi davranıyordu şimdi oda sallamıyor beni gerçi alışkınım sonunda yine tek başıma kalıcam. Telefon rehberinde ailem ve akrabalarım var bi de Kaç kişi. Telefonumu 1-2 aylığına kapatsam moderatör ve reklamlar dan başka gelen mesaj ve ya arama falan olmaz denemişliğimde var yani aynen dediğim gibi oldu. Bir insanın hayatındaki en büyük hayal paintball olabilir mi? Benim oluyor eskiden beri oynamak istedim ama oynıcak kimsem olmadığı için hep bi hayal olarak kaldı. Bugün hastayım yatıyorum bi geçmiş olsun diyen kimsem yok , elektrikler kegib tavana bakıp kendi kendime konuşuyorum bi ara pringless kutusundaki suratla konuştum , ağladım halime , büyük ihtimalle şizofren falan olurum ilerde. Ölsem ailemden başka cenAzeme gelcek kimse yok abi olay bu kadar basit aslında. Arkadaşlarınızın kıymetini bilin olmayınca kötü oluyor.