Arkamı dönüp yürümeye başladım. Tam altı adım attıktan sonra gitme diye bağırdı. Yerimde durdum ve geriye dönüp tek bir sebep ver bana dedim.

- Seni seviyorum?

+ iyi güzel de sevgi karın doyurmuyor. Başka bir şey?

- yalvarırım bırakma beni. Bütün hayatımı sana inanarak geçirdim, ben seninle varım. Ben senin kızınım yalvarırım bırakma.

içim paramparça hale gelmişti ama serpilden uzak durmak zorundaydım. Onun zarar görmesini istemiyorum beni hayatı boyunca affetmeyecek olsada bunu yapmak zorundaydım.

+ Hiçbir zaman gerçek bir şey yaşamadım seninle. Unut herşeyi be hayatına bak uğraştırma beni ve rahat bırak. Sülük gibi yapışma yakama yeniden!!!

Dizlerinin üstüne çöktü. Yere yüzünün önüne inen saçları ile ağlıyordu. Kafasını kaldırıp sakın geri dönmeeeee diye bağırdı.

Kapıyı açtım ve karanlığa baktım. Attığım adımla birlikte otomatiğin ışığı yandı. Kapıyı çektim ve çıktım dışarı. Geride aras deniz ve serpilim kalmıştı.

Hayatımı adadığım kız az önce gözlerimin önünde eriyip bitti. Deniz ve aras bana baba diyemeyecekti. Her zaman kurduğum hayallerin hepsini birebir yapmıştım. Hatta ikiz bebeklerim olucak demiş ve bir kız ve erkek olucak kızın ismi deniz erkeğin adı aras olucak demiştim.

Kızım deniz ve oğlum aras daha 4 aylıktı. Bir daha beni hiç göremeyecek olmaları acı veriyordu. Beni hiç tanımayacaklardı.