Caddeye çıkıp yürümeye başladım. Arabamı parkettiğim otoparka girdiğimde kulağımda bir çınlama oluştu. Geliyorlar diye cırtlak bir kadın sesi çığlık attı. Otoparkın ışıkları tek tek kapanırken yere çöküp Rabbim bir bildiğin vardır dedim.

Işıkların sönmesi tüylerimin diken diken olması ve atmosferin değişmesi herşeyi korkutucu olması gerekirken ben huzurlu bir şekilde kelimeyi şehadet getirdim.

Tam benim durduğum yerde olan ışık açık kaldı. Her yer karanlık ve o karanlığın içindeki tek ışıkta oturuyordum.

Arapça bir ses çınladı kulağımda. Bir erkek sesi. Aşırı bir sinirle küfür eder gibiydi. Bilincim kapanıyordu. Ilık bir esinti yüzüme çarparken sağ tarafa devrildim gözüm yarı açıktı. Karşımda bir adam bana doğru geliyordu. Geldiği her taraftan büyük bir ışık süzmesi yükseliyordu.