her şeyi rafa kaldırmış, toparlamış, birden bire kendimi her şeyden çekmiştim. tam 2 yıl olmuştu.

odayı aydınlatan loş mum ışığına sigara dumanını üfürdüm ve tek bir şey düşündüm. her şey bitmiş miydi? derdimi anlatabilmiş miydim? bir insan dahi anlatmak istediklerimi anlamış mıydı?

bir şeyler değişmiş miydi?

çok şey değişti.

tam 757 gün sonra, tek bir şey değişmemişti. benim hala insanların iyilikle bu dünyada kazanabileceğine dair inancım...

bu bir baş kaldırıydı, asırlardır süregelmiş olan bir düzeni değiştirme savaşıydı. kim başarabildi bugüne kadar ki bir kişi başarabilsin? kimdim ki başarabileyim?

bütün bu soruların ardından, o raflara üfürdüm ve bütün tozu odaya dağıtıp eski bir kitabı aldım, masaya koydum;

(bkz: lan artık vallahi yeter)