intihar

intihar etmek geride kalanlara yönelik ağır bir suçlamadır demiş, Özel bu cümleleri söylerken ardından şunları da ekliyor; \"40 yaşıma kadar hep intiharı düşündüm, ama 40
yaşımdan itibaren insanların intihar etmeye
değmeyeceklerini düşünmeye başladım. Bana göre
intihar, geride kalanlara yönelik ağır bir suçlamadır. Bu
mesajı verebileceğin tıynette insan olmadığını
düşününce de intihar etmiyorsun.
•
Ergenlik çağlarımda daha fazla düşünürdüm ölümü.
Kişiliğim gereği depresif bir insanım, bu benim tercihim.
o tuhaf lise yıllarımın bana getirisidir belki tüm bunlar, ben iyi bir çocukluk geçirmedim. maddi yönden değil hayır!
ailemin durumu orta halliydi sağ olsunlar çok ta değer verdiklerini düşünüyorum. yani anlayacağınız aile sevgisi içerisinde büyüdüm ben kimilerinin tabiri ile el bebek gül bebek büyüdüm.
Lise yıllarımda felsefeye ilgim arttı özellikle varoluş felsefesi üzerine çok düşünüyorum.
ölümü biraz islam ile yoğurmaya başladım olmadı, mayasını fazla kaçırdım belki.
agnostik oldum, tabi aile baskısı var ve agnostik olduğumu söyleyemiyorum, içten içe inanmamaya başladım.
mezarlıklarda taşlar karşısına oturur sıkça dalar gider düşünürdüm, belki bir saat bilemedin iki ya da üç saat heykel gibi dururdum, düşünürdüm.
düşünürken de anlamlandıramıyordum hayatı, çok basit gibi görünen aslında işin içerisinden çıkılamayan bir soruya nasıl cevap verebilirdim?
-Ben neden yaşıyorum?...
Hala net bir cevap bulamadım ama belirsizliğin verdiği heyecan için bile hayatta kalmaya değer o yüzden insan hayatını idealleri uğruna yaşamalı.
en azından bir şey yapıp gitmeli buradan, sonunda bir hiç olsan bile.