siz hic inci yazarı bir kızla buluştunuz mu lan

önce kapı çaldı, açtım... benim prensesim karşımdaydı... h.g harun abi dedim, o zamanlar kimse bilmiyordu tabi... bunu da ben başlatmıştım, bir akım oldu, bilemezdim... *

içeri aldım kadınımı... ya da erkeğimi... fark etmezdi, herşeyimdi o benim, bana ne yapmış olursa olsun...

bir cevap istercesine gözlerine bakıyordum, o da anladı... tedirginleşti biraz... sakinleş dedim, sana bir bomonti getireyim..

bu arada bomontiyi çok severim panpalar yaa lanet olsunnnn *

gerek yok dedi ben içki getirdim ikimize de...

çok sevindim... sevgilim bana hediye getirmişti, birlikte içip sarhoş olacaktık sonra ne fanteziler yapardık düşünsenize...

ben iki bardak getireyim sevgilim o zaman dedim.

-"gerek yok ben içmeyeceğim midem bulanıyor" dedi.

-"kıyamam sevgilim istersen nane limon kaynatıyım sana" dedim.

-"gerek yok bitanem sen iç ben eğlenirim beni dert etme sen" dedi.

düşünsenize panpalar nasıl mükemmel bir insan... çok seviyordum onu... sevmeseydim keşke...

ilk bardak içtikten sonra önce bi uyuşukluk hissettim beynimde, ateşim çıkıyordu yavaş yavaş. o da çantasından birşeyler çıkarıyordu ama gözüm karardığı için tam olarak anlayamıyordum. ama metal şeylerdi sanırım...

sonra aşkım ben kötü oluyo... cümlemi bitiremedim.

ayıldığımda banyomda yatıyordum, küvetim buz kaplıydı yine... olamaz dedim yine mi?

hemen böbreğimi kontrol ettim. birini almıştı zaten. beni öldürmez dedim, ikinicisini de almaz dedim...

almamıştı nitekim...

oh dedim gönül rahatlığıyla... ta ki küçük cassiel'i görene kadar...

evet...

sevgilim, hayatımın kadını, harun abi... küçük cassieli kesip başucuma koymuş, yanına da not bırakmış...

"karım yapacağım seni... "

çok sevinmiştim beni sahiplendiği için... keşke sevinmeseydim...