şiir

Tükettim tüm silgilerimi, ancak bu kez hatalarımı değil hayatımı siliyorum.
Her seferinde ertelemek zorunda kaldığım filizlenmiş umutlarımı toprağa bağışladım temelli ,
Ve sustum, kilit vurdum tüm karanlık kapılarıma da,
Ve durdum önünde gölgemin,
Sırtımda katliam izleri,
Peşimdeyse öfkenin ayak izleri,
Ve gölgem bir düşman;yakaladığı yerde alıp yutucak bir canavar misali.
Çaresizliğin adıysa hayat
Evet sözler değil eylemlerdir esas olan. Ancak sözlerim değil bu kez sözkonusu olan. Sözde kalan bizzati benim
Bana düşense sadece üç nokta belki ,
Oysa ben yaşayamadığım mutlulukların hesabını tutuyorum ; içime atıp biriktiriyorum,
Sonra da hepsi için birer mum yakıyorum,
Ölürken izleri sonsuzluğun suları altında kaybolmuş sevdalarıma ekleyip hayatın boynuna asıcam.