inci itiraf

bilince suikast sayesinde belirli odakları yok edebilmenin yolunu bulacak bu bilim adamları. geçtiğimiz hafta istediğin bir anının silinmesini ya da onun iyileştirilmesinin yolunu bulmuş bilim insanları. bunu daha da ileri taşıyacaklar.

üniversiteyken sınıftan bir çocuk bana ölmek istediğini intihar etmek istediğini söyledi. istiyorsan et oğlum doğa bunun için birebir. her şeyle ölebilirsin. o yüzden buraya ait değiliz. istiyorsan git öldür kendini ama gülebiliyorsan hala yaşayabilirsin dedim. ertesi sabah geldi yok ben istemiyorum dedi.
sanki azrailim bana ne pekekent diyemedim.

çocukluğumda intihara ait hatırladığım ilk şey çatıya çıkan bir adama atla namussuz atlayacak olsan bu kadar milleti toplamazdın diye bağırmaları. intiharın yardım çığlığı olduğu fikrine katılıyorum. hatta yaraktan yaşdıbını düzeletmek için ister hapla ister başka şeylerle çabalayan insanlara saygı duyarım. bu dünyada yaşamamak için yüz milyonlarca sebep varken yaşamak için sebep bulabilen insanlara imrenmek lazım.

bu gökbilimci halklar en güzel halklar lan. düşünsene sürekli göğü gözleyen bir halk kötü olabilir mi. göğü gözetleyenler daha iyi anlar insanın bu gezegene ait olmadığını. göğü gözetlerken sanki orada bir yerde ait olduğun yer olduğunu hissedersin ya da umarsın.
biz türklerin hiçbir gezegene ait olmadıklarını düşünüyorum. umarım başka gezegende de türkler yoktur. türklerin türkleri sevmemesinin nedeni bilginin sevgiyi yıkması. kendini ne kadar iyi tanırsan kendin gibi olanlardan nefret edersin/tiksinirsin. evet çok güzel bir saptama. dünyanın sırrını çözdüm. zütümde dildo anadan üryan haka dansı yapıyorum odamda şuan.

geçen dini bir şey geçti elime çarmıha gerilmiş isanın çektiği çilelerden kurtulması için binlerce yıldır kapalı olan cennetin kapısı açılmış ve isayı cennete almışlar. çocukluktan beri söylediğim fikrim geldi aklıma: cennette sadece peygamberler olacak. ne yaparsa yapsın cennete ait bir insan olduğunu düşünmüyorum. gerçi ben cennet diye bir şey olduğuna da inanmıyorum. ama olsaydı böyle olurdu tarzında akıl yürütme hakkımı elimden alanı islamiyet öncesi türk devletlerinden yazılı sınava sokarım. yaparım bunu.

ilkokuldayken sınıf örtmenimiz bize tarihin bir amacı olduğunu ve o amaca ulaşana kadar durmayacağını söylüyordu. o zamanlar çok etkilemişti beni ve tarihçi olacaktım. oldum da gerçi. ama tarihin amacı filan yokmuş amk. gibeyim seni fatma hoca. aklıma geldikçe beddua okuyorum sana. tarih dediğin toplumların katledilmesi, cinayetler filan. tüh allah kahretsin seni. beni gibim gibim muhabbetlere soktun. bunun karşılığını 100000 tanrı yılı cehennemde zebanilere sakso çekerek geçirirsin inşallah.

bu arada hala ölmemiş olmamanın saçmalığında boğuluyorum. keşke insanlar düşünerek kendilerini öldürebilse. aslında insan öldüren fikirler var ama benim öylesine büyük fikirler üretebilecek bir beynim yok. genelde kendim için kötü fikirler üretmeyi yeğlerim.

unutmadan bu hesabı birisine verdim kullanmıyor herif ben de girdim bir şeyler yazayım dedim. tarihten öğrendiğim tek şey eğer bir şeyi kullanmazsan yok olur. ben değil ama bu hesap sonsuza ulaşacak. haha delirdim de aynı zamanda