inci itiraf

bazen cok korkuyorum melih gçkçek yüzyıllar sonra siyaseti bırakırken oglunu aday göstercek ve seçilcek diye..

Yazarim bi ara.

küçükken kedi öldürdüm çok pişmanım
insanlara (bazılarına) acı çektirmeyi seviyorum, küçük acılardan zevk alıyorum, ateşle oynamayı çok seviyorum.

buraya itiraf edemeyeceğim sırlarım var. bu da bi itiraftır sonuçta

1 sene önce nerdeysem şimdi de ordayım. adaletini gibeyim dünya.

küçükken heryerin cdıbını kırar kenarda oturur çekirdek çitlerdim. camın sahabısı bana sorardı kim kırdı diye. şuraya kaçtılar derdim amk.

bugün diğer günlerimden farklı değildi

onu artık sevmıyorum alıskanlık olmus demek sevgısı yenı yenı farkına varıyorum bıde ıncıcı oldum mk ayrı dava

tekrar aşık olup, manasız ekşınlara girmemek için, taşakları aldırmayı düşünüyorum.. evet binler, olay tamamen taşaklarla alakalı. valla bak.

gulyabani capsini her gördüğümde hemen pc'yi kapatıp dua ederek yatıyorum.

gizli bir siyonistim ve bu sitede gizli araştırmalar yapıyorum.

biraz olsun rahatladım. biliyordum ama kendime yediremiyordum. tamamen taşlaşmışım onda onuda gördüm ya gam yemem artık. can yanması, pişmanlık vb bir durum değil. çok sevdiğin bir şeyi kaybetme duygusu sadece hani olur ya.
bir şey buluyorsun.
alıp saklıyosun herşeyden. sakınıyorsun.
savunuyosun, gizliyosun.
yavaş yavaş büyütüyosun.
içini ısıtıyor
seni bu kirli saçma sapan dünyadan alıp uzaklaştırıyor.
büyümeye devam ediyor.
her evresi sana kendini daha da iyi hissetiriyor.
hiç kimseyi görmek istemediğin zamanlarda bile
bir yanın onu arıyor.
büyüyor.
kocaman oluyor.
işte diyosun
işte bu benim.
sonra saçam sapan bir şey oluyor.
tüm emeklerin herşey paramparça ellerinden kayıp gidiyor.
yine başa dönüyorsun.
ve artık sıkılıyorsun ve bırakıyorsun herşeyi.

Aynı duruma geri döndüm işte.
sonunu bile bile lades. ama yapacak bir şey yok.
şimdi her gece daha yalnız.
geçmiyor sadee alışıyorsun.

zamanın tozu filminden bir sahne sancıyor zihnimde. belli belirsiz bir ışık huzmesi ardından kaybolmuşlukla sayıklayan bir çift göz. nereye ve kime baktığının ne kendisi ne de çevresi için bir önemi var. boşluk hissi her yandan kadraja girmek için uğraşmakta. yönetmen ne yaptıysa yetmemiş besbelli.
garbın şarka uzanan gittikçe ıssızlaşan, ıssızlaştıkça insana ait ne yoksa o boşluğukta mana bulan bir yoldayım. her ferdin bir sancısı olduğuna inandırdılar ya bizi. bence yok. itiraf değil elbette bunlar. buruk bir hüzün ile sigaraya hırsla bakan gözlerimin rdında zihnimde oluşan kelimeler.
yazdığım yerin formatı, günün anlamsız saati. hepsi ters, yanlış, harekesiz. ben ise işte bunların arasında bu anlamdan yoksun kelimeleri yazıyorum.
kalıcı olan yoktur. beka arzusu vardır. hem hislere, hem insanlara...

rezerved

reserved

kafam her konuda çok karışık be sözlük.ha birde o salaktan hoşlanmaya başladım dıbına koyayım ya.

kıllı kızlardan hoşlanıyorum

annemi boğuyordum babam aldı elimden babamla kavga ettik sonra

sifonlardan korkuyorum. taşacak gibi hissediyorum hep hatta bu yüzden tuvaletten sonra elimi yıkarım ardından klozetin şeysini kapayıp sifonu çeker kaçarım. bir keresinde rüyama bile girmişti dıbına koyim.