pampalar size bi hikaye anlatasım var

@161 anlar insan amk, bence anlar yani. istanbulda dişçisi vardı. bi ona diye geliyodu. bi seferinde bi kursa gidecem diye geldi. bi zaten ayrılma meseleleri dönüyodu kanka arada. çok ayrıntılı bilmesem de sanırım çok soramıyodu bunları. ne bilim amk. biraz mallık da varmış bariz

ya hadi pampa sabah 9da kalkacagım kilitlendim amk, soru sormayın sizde amk. bitince sorarsınız.

3. sayfa 64. entryde kaldım ayrıcaaaa,

bizim orda züte züt derler . nerden cıktı bu bilmiyom soraaa.

gardaş bak sen yanlış yoldaymışın o yoldan çık bence .

soraası yok .

özet: sana pas vermeyen hatuna baka baka 31 çekmişin

@164 eyvallah panpa.

merakla bekliyoruz devdıbını. yine bir salaklık yapmışsındır gerçi. bu kadar sev(il)diğin birini bulunca kaçırmayacağdın.

ve geldi. dıbınıskiim gene geldi işte.
yine o kadın, kaşıyla gözüyle o lisedeki kız gene.
ilk görüüşte sarıldık bu kez birbirimize.
ben o ara bir roman yazıyodum,
gerçi hala da bitmedi amk. onu okumuştu,
düzeltmemi önerdiği yerler vardı. bi hafta boyunca,
bigün parkta bigün evde bigün bilmem nerde. bunu konuşup durduk.
sanki öyle çocuğumuzu sever gibi.
şimdi düşününce saçma geliyo amk. a
şık olduğun kadınla oturup bunları konuşmak aylar sonra. ama bambaşka bi duyguydu. dünyanın en güzel şeyiydi. bi hafta hiç ayrılmadık.
korktuğum şeyi hissettim işte o an "oydu işte"
sadece uzaktan uzağa aşık olduğum kadın değildi o,
hayatımın kadınıydı. beni tam anlamıyla anlayabilecek tek kadın.
her şeyim olabilecek tek kadın

sadece bigün kavga ettik.
sabah uyanırken uyku sersemi,
eski sevgilimin adını söylemişim ona.
ne olduğunu anlamadım bi kaç dakika sonra kendime geldim.
gitmiş amk. aradım defalarca açmadı.
sonra açtı, gidiyorum ben dedi. sen beni sevmiyosun onu seviyosun.
o an giderse öleceğimi düşündüm. o an gitse ölürdüm hiç şüphem yok. ama o yine gitmedi, geri geldi.

ve ayrılık saati geldi gene.
sözleştiğimiz gibi hiç ilerisini konuşmadık.
yaşadığımız ve hissettiğimiz kadar oldu bitti her şey.
izmirdeydi artık.
geri dönmesini istiyomuydum gerçekten bilmiyorum.
değişik bir duygu bu, insna ömrü boyunca bu duyguyu hissedemiyeceğini biliyor.
bu kadar büyük bir aşkla yaşayamazsın.
yani yemek yiyemezsin.
onu bırakıp işe gidemezsin.
ölürsün amk ölürsün.
böyle yaşanabilir mi bilmiyordum, hala da bilmiyorum...

gittikten sonra uzun süre haberleşmedik hiç.
sanki o yaşadığımız son bi haftanın büyüsü bozulacakmış gibiydi. yine görüşmedik aylarca. ben yine unuttum dedim. yani garip ama, bu sızıyla yaşamaya bile alışıyo insan. alışmıştım sanırım

ve yine aylar böyle geçti. sonra bigün uzaklardan bi telefon geldi.
memleketten. lisenin kuruluşunun 20. yıl etkinliği varmış. herkes geliyomuş, ben? ben de gidiyomuşum pampalar. yola düştüm.

uyanıksınız dimi pamps?

sona yaklaşırken baştaki o şarkıyı bi daha çalalım. çünkü birazdan sevdiğim kadınla birlikte dinleyeceğiz onu
http://fizy.com/#s/1ai0o5

he lan seri ol bitirecem dedin bitir hadi

dıbına koydun karının hayatının laaaaann giberim böyle adaletii dıbına koyayaım aşkınızın ızdırabını gibicem ağladım burda aq hay kafamı gibeyim

uyudun mu pampa?

işte ordaydık yine. aşkımızın başladığı yerde. ama yine aynı gözler, yine bizi yargılayan insanlar. yine aynıydık işte amk. uzaktan birbirine bakıp gözlerini kaçırmalar. hiçbişey yokmuş gibi davranmalar.
arkadaşlarımın, benim yanımda ona "kocasının nasıl olduğunu" sorması.
ızdırap amk. sırf keder lan, o kadar yanında ve aslında senin kadının olabilirdi. ama şimdi konuşamıyosun bile.
sadece bigün konuşabildik. arkadaşlar onların karıları, o filan falan rakı içmeye gittik bir yerlere. yine sanki hiçbir şey olmamış, yaşanmamış gibi. tam karşımda oturuyor, ve kocasıyla ilgili soruları yanıtlıyo dıbını gibiyim. dokunamazsın, konuşsan bunca şeyin üstüne ne konuşucan amk. ben de mi kocasını sorim.

bir ara dışarı çıktık mekandan. ikimizde çok sarhoş olmuştuk. dıbına koyim nasıl olmayacan lan. ayık kafayla çekilirmi o dert. çekilmezdi, çekemedik zaten

bi ara dışarı çıktık. çok sarhoştum lan. hatırlamıyorum tam, elini tuttum, öptüm sanırım. o da ayakta zor duruyo, yanına her gidişimd "gibtir git başımdan" diyo. "hayatımı gibtin lan" diyo. sonra içeri geçiyoruz. hiçbir şey yok, hiç olmamış gibi gülüyoruz yalandan yine

dıbına koyim az bile diyo lan

sende beni az gibmedin diyeydin ee sonra

nooldu tam bilmiyorum ama herkes bi garip bakmaya başladı zaten amk.
bi gibim olduğu her yerimizden belli.
kanda alkol arttıkça aşk durduğu yerde durmuyo.
dıbını gibiim küçük yer lan ora. bi duyulsa hayatımız gibilir.
hadi beni geç de, karının hayatı bu kez külliyen biter. a
ma duramadık lan. arabadaydık.
arka koltukta. başkası sürüyodu arabayı ve işte nazan öncelin bu gibtimin şarkısı çıktı.
o güne kadar hiç duymamıştım bu şarkıyı.
dıbına koyum lütfen gitme diye bağırıyodu karı.
rakı içtiğimiz yer uzaktaydı biraz.
yol boyunca başka şarkı çaldırmadık.
ve elini tuttum, o da benim elimi tuttu.
arabadakiler ne düşündü bilmiyorum. sanırım söylemediler kimseye. ya da benim haberim olmadı.
öyle işte, eşşek kadar iki tane adam. elele tutuşmuş, bir yandan ağlıyo, bi yandan şarkının peşi sıra bağırıyo.
"lütfen gitme" diye. gitmle lan işte gitme amk. benimsin lan sen, nasıl olur da uzak düşeriz senle...
.
.
.
.
mümkün mü amk gitmemek, gidilecek elbet

lan bunu dedin de aklıma bişey geldi. anlatsam mı lan he panpalar

panpa sana helal olsun mu demeli dıbına kodumun bini mi demeli bi türlü bilemedim şu anda ikisinin ortasında bi yerdeyim..