nasıl piç oldum anlatıyorum

Birinden bu denli nefret edebileceğim, benim de aklıma gelmezdi.. bazen, içimde biriken kin, beni bile korkutuyordu.. gerçekten, eğer şartlar ve olasılıklar uygun olsa, gözümü bile kırpmaksızın nilayı öldürebilirdim..

Düşünsenize, arkanızda hiç kanıt kalmayacak şekilde, kimsenin bilmediği, bilemeyeceği bir şekilde, bir yerde onunla baş başa kaldığımızı?..

Beni, ben bile durduramazdım her halde..

Önce yüzüne saldırıp gözlerini oyardım muhtemelen.. yılan dilini, kendi dişlerine ısırtarak koparttırırdım.. epey acı çekerdi.. sonra kollarını dirsekten ve omuzlardan kırar, üst tarafla işim bitince bu kez kaval kemiklerini topuklarımla ezerek helva gibi yapardım.. sonrasında rast gele kırılacak birkaç kaburga ve nihayetinde ters döndürülecek bir boyun omuru ile “fatality” finalimi gerçekleştirir, ölüsünü de bir ağacın dalına asar, ellerimi kıyıda, köşede bulduğum bir su birikintisinde üstün körü yıkar ve ıslık çala çala, voltalı adımlarla olay mahallinden uzaklaşır,

Zerre azap duymazdım..

En ufak bir tereddüdüm bile olmazdı..iki buçuk sene ulan... iki buçuk sene... kankam dedim ben sana... kardeşim dedim..

Ve dünya üzerinden bir kötülüğü kaldırmış, temizlemiş, insanlığa yüce bir hizmette bulunmuş, benden sonra canı yanması muhtemel kim bilir kaç masum insanı daha kurtarmış olurdum..

Beynime doluşan düşüncelerin korkunçluğuyla titredim..

Bana bunları düşündürtenler utansın…beni, olmadığım şeye, bir şiddet tutkununa, nefret tohumuna dönüştürenler..

içimi yavaş yavaş ele geçirmeye başlayan karanlığa karşı, yapabileceğim tek şey, kendi yöntemlerimle, işin ardındaki kişiyi bir an evvel bulmak ve nihai hesabımı onunla görmek olacaktı.. yoksa bu şekilde, hiçbir yapmadan otura otura, sadece düşünerek, kafayı yiyebilirdim.. cinnet getirebilirdim…pompalı tüfekle sınıfı bastığımı filan düşünsenize? (:

Arada ozanla ayşen de kaynardı her halde..