nasıl piç oldum anlatıyorum

artık daha da rahat hissediyorum kendimi..

hatta hissetmiyorum artık... hemen hemen hiç bir şey hissetmemeye başladım... ne acı... ne mutluluk... git gide hissizleşiyor muyum ne?

cebimdeki taşları döküp boşalttıkça rahatlıyor dizlerim.. ayaklarımdaki prangaları kopardıkça güçleniyor bileklerim...

daha dik yürüyorum şimdi... daha hızlı adımlarla belki..

ama bu kez de sorun şu;

nereye yürüdüğümü bilmiyorum..

...

kaygıyla beklediğim, ancak sandığımdan çok rahat ve acısız geçen pazar gecesinin ardından, hafiflemiş bir şekilde pazartesi sabahı, okuldayım..

sabahtan yine cerenle takıldım.. gün geçtikçe daha da rahat davranmaya başlıyor yanımda..o eskiden kalma buzlar çözülüyor.. hele bir de ben bu kadar girişken ve güler yüzlü olunca, ona zaten pek iş düşmüyor.. esprilerime gülmek ve beklenti katsayısı yükselmeye başlayan bakışlar atmaktan başka bir şey yaptığı yok gibi..

1-2 güne eve zütürürüm ben seni yavrum... o zaman ne var ne yok konuşacağız seninle..

öğlen ise besyo kantinindeydim.. ceren i "basketten çocuklar çağırdı ya (:" diyerek ektim.. zaten pek fazla ısrar edebilitesi yok, kör istemiş bir göz, allah verdi iki göz, tsigalko (müthiş insan..) gelmiş onunla konuşuyor, muhatap oluyor, daha ne? daha allahından belasını mı istiyor?..

ahh dıbına koyim ah..

begümlerle beraber öğle yemeğimi yedim, epey kalabalık bir masaydı ve evet basket takımından bir çocuk da vardı, yani yalan söylememiş oldu böylece gene (: yemin etsem karnım ağrımaz..

neslihan benimle pek konuş(a)madı yemek boyunca.. sadece ilk geldiğimde bir merhaba dedi..bir iki de begümle ortak muhabbet içinde laflaştı o kadar... arada bir gözlerini yakaladım bana bakarken.. gülümseyerek karşılık verdim, o ise belli belirsiz bir mimik hareketleriyle..

allah allah.. noldu lan?..hiç selam sabah, muhabbet yok?..gibmedik diye kötü mü olduk yoksa?..

begüm yemek sırasında çaktırmadan fısıldayıp durdu,

"bana anlatacaksın demi? (:"

"neyi?"

"nasıldı geceniz? nerelere gittiniz? (:"

ağız kenarıyla konuşarak yanıtlıyordum,

"hıı.. kız anlatmıştır zaten.."

"(: ben senden duymak istiyorum (:"

"bakarız bi ara.. yalnız konuşmuyor benle baksana.."

"yoo.. gayet konuştu?"

"yok be..bir sorun mu var, sana bir şey söyledi mi?"

"hayır?..mesaj attın mı sen akşam filan?"

"yoo.."

"ayrıldıktan sonra hiç mesaj atmadın mı??"

"yooo? niye?"

"cık cık cık... bir de sorun mu var diyorsun yani.."

"ne kızım?..manitam değil bişey değil? ne mesajı atıcaktım?"

"şişşt (: ..atmanı beklemiş demek kii x)"

oooh yo...

nesli, cidden böyle şeyler bekleyen ve isteyen biri misin sen?..come ooon men!..are you kidding me?..

"böyle şeylere takan biri midir?"

"aslında değil de..artık ne yaptıysan kıza :p"

"ne yapcam lan bişey yapmadım.."

"şişşt.. alçalt biraz sesini be duyucak millet (:"

"iyi iyi.."

üç dakikalık gibi gözüken bu muhabbeti 15 dakikada anca yapabilmiştik çaktırmadan konuşalım diye..

demek mesaj filan bekliyor olabilirsin benden ha neslihan?..yani bu tavırlar filan o yüzden mi?... yoksa bir anlık gaza gelmeyle yaptığın şeyler (bu tip kızlar böyledir işte.. demiştim zaten size 2. bir ayşen2 vakası diye..) seni şimdi utandırıyor mu?..

hangisi?..

bunu kesin olarak öğrenebileceğim bir yol biliyorum...

ya biraz daha fazla utanacaksın,

ya da tam tersine işine gelecek, beklediğini alacaksın..

saatime baktım.. öğle arasının bitimine 15-20 dakika var, masadakilerin çoğu yemeğini bitirmiş, öyle, genel bir sohbet dönüyor işte..bir iki kişi kalktı hatta.. neyse..

neslihana baktım, şöyle bir nefes çektim ciğerlerime,

"nesli, biraz dışarı gelebilir misin benle?" diye sordum herkesin içinde, gülümseyerek... hem neşeli hem de mahcup görünmeye çalışıyorum... oo..çok muzipim çoook... gibsinler beni..

bir an masadaki bütün konuşmalar kesildi, insanlar küçük saniyeler içinde bizi ve birbirlerini şaşkın ve sorgulayan bakış bombardımanına tutuverdi..

hımm... bu çocuk, neslihanı niye böyle dışarıya filan çağırıyordu ki böyle acabaaa?..

çünkü, eşşeğin zikinden dolayı arkadaşlar... mesele bu...

buradaki zik sahibi eşek de ben oluyorum muhtemelen..

kız ne olduğunu anlamaya çalışan bakışlar attı önce, gülümserken yanakları kızardı, ardından da kulakları..

ee bak sen mesaj bekliyordun, ben sana canlı canlı söyledim, fena mı?..

"geliyim?" dedi gülümsemesini ve şaşkın ifadesini koruyarak..

ben önde, o peşimde, arkamızda meraklı bir masa bırakaraktan çıktık kantinin dışına..