nasıl piç oldum anlatıyorum

Hızlı bir hareketle arkamı dönünce, ozanın elleri yumruk olmuş bir şekilde kilitlenip beni izlediğini gördüm..

“Ne yapıyordu bu deli?”

..aradaki mesafeyi iki üç adımda aldım, o daha ellerini kaldıramadan bütün gücümle yüklenip duvara doğru uçurdum bunu..ne kadar iri yarı olsanız da, saatte bilmem kaç kilometre hızla gelen 80 kiloluk bir kitleyi durdurmak o kadar kolay değildi..

Dirseğim boynuna dayalı, bir elim havada duvara yapıştırdım bunu.. ben biraz horozlanıp, o da biraz büzüldüğü için hemen hemen aynı hizaya gelmişti gözlerimiz..

Tükürükler saçarak, tıslar gibi, alçak sesle konuştum,

“arabaya alacaktın ha sen beni?..ben seni tek yakalayamam mı sandın lan?..hiç mi hesaplamadın?..züt!”

Kıpraştı altımda, dirseğimi daha sıkı bastırdım,

“nefes alamıyorum” dedi boğuk boğuk, daha da çırpındı.. biraz gevşetti dirseğimi.. durdu..

“gibeyim mi seni şimdi burda.. atayım mı seni tuvaletin birine?..arabaya çekmek nedir lan? mafya mısın sen?..bin!..”

“araba filan yok..” dedi boğuk boğuk..

“nasıl yok..”

“yok.. blöf yaptık seni korkutmak için.. direnince hem rezil olursun diye..”

Nasıl?..

Anaa.. harbiden mi lan?..

“ciddi misin sen?”

“yani..ne arabası, ne arabaya çekmesi dıbına koyim.. manyak mıyız biz..”

Olaya bak lan.. adama fazla film izliyor demiştik ama, fake çıktı iyi mi?..belki de züt korkusundan şu an da sallıyordur? Olamaz mı?

“ne bileyim şimdi sallamadığını?”

“ya ne sallıycam” dedi, ittirdi beni.. benim de o ara şaşkınlıktan gevşeyen kollarım açılıverdi..bir an da serbest kaldı ozan karşımda.. ellerini kaldırıp bana karşı hücuma geçecekti ki bir adım geriye attım kendimi,

“hayatının hatasını yaparsın..”

“gibtir git lan artık rahat bırak bizi.. pgibopat herif..ne istiyorsun lan ayşenden? Sırf seni reddetti diye, deli misin olm sen? hasta mısın?..katil etme lan beni.. yemin ederim silahla, bıçakla gelirim bu okula, rahat bırak bizi..”

Dedi burnundan soluyarak.. korkmuş bir adamın son çırpınışları…kendisini ve sevdiği kadını korumak için..

Orada, “nayırr, ikinizinde dübürünü sıkıcam nihahahahaaa” diye bağırsam, hiçbir tak yapamaz, hiç de bir şey diyemezdi.. buna eminim..

Ama işte ben öyle biri miyim?..

Çocuğun bana ithamlarından, dahası, ayşene karşı olan tutkusundan utandım bir an…

Ben, hayatım boyunca, kim için böyle savaşabilmiştim?..bir kez olsun böyle durabildim mi tehlikenin karşısında?..buseyi bile koruyamadım ben…hem de tek bir oyunbaz kancıktan…

Ozana, her ne kadar geri kalan her şeyinden nefret etsem de, sırf bu koruma içgüdüsü içi saygı duydum bir anlığına..