nasıl piç oldum anlatıyorum

..çok seviyorum beyler…bilemezsiniz..ya da..belki de bilirsiniz?..çok seviyorum..bu kız benim öyle çok şeyim oldu ki artık..her şeyim olmaya doğru ilerliyor bir de adım adım.. durmak da bilmiyor yani…yetinmiyor.. yetmiyor…ne kadar sevsem, ne kadar sevişsem yetmiyor.. birbirimize sarmaş dolaş olup, sanki iç içe geçmek istercesine sınırlarını zorlayan bedenlerimiz, aralarında su sızacak kadar bir boşluk kalmasa dahi tatmin olmuyor..

ne yapacağız biz birbirimizle böyle bilmiyorum.. siyam ikizleri gibi bir bedene nakletseler ruhumuzu? işte o zaman birbirimize olabileceğimiz en yakın yerde oluruz..hem o zaman daha rahat kaynaşır akışkan tutkumuz.. tamamen birbirine geçer, ben ve sen iken, “biz” oluruz..bir beden iki ruh gibi..iki bedende tek bir ruh gibi..

sonbaharın kendini göstermeye başladığı, hafif nemli, esintili bir akşamüstünde, banklardan birine, denize karşı oturmuş, yavru penguenler gibi de birbirimize sokulmuş bir haldeyken, gözlerimden birkaç santim uzaktaki gözlerinin içinde boğula boğula fısıldıyorum..

“ebru…ben…seni seviyorum..”

Nefes nefese..

Hafif gülümsemesi, soğuğun pembeleştirdiği yanaklarını geriyor.. elmacık kemikleri, elma gibi oluyorlar.. tadına bakmak için yanıp tutuştuğum, ademin yasak elmaya olan tutkusunu duyduğum yanaklar..

“çok.. içtendi bu.. (:” diyor o da zar zor konuşabilerek..

Sanki dün akşamüstü yatağımda güreşen biz değiliz…ama diyorum ya, biz her an yeni-çekingen aşık ve flört başlangıcı hallerdeyiz.. hele ben…aah hele ben…al böyle kucağına tokatla yani.. nasıl böyle içim gıcır gıcır.. yeni kesilmiş tırnaklarla sünger tutar gibi bir his.. baştan ayağa titreşiyorum..