kubar ın hayatının ilk yarısı

ben yanımdaki fakir güzelleri görmezden gele gele gidip geliyorum okula.

almancı binlerden birinin babası oğluna bmx almasın mı.

böyle sarı şişme kılıflar var önünde falan.

orada masumiyeti de yitirmeye başladık.

bu sefer hem taklu hem kıskancım.

ağlamak kar etmiyor fakir evinde. ağlamadım zaten.

yoksa yok dıbınakoyim.

derken bir gece.

baba eve gelir alkol bi milyon.

yanında rahmetli eren amca.

sen tut apartmanlardan birinin önündeki hüdaverdi bigibleti kap getir eve.

geceydi.

henüz taklu değildim. ( sabaha doğru belki )

lastiği patlak hüdaverdinin üzerinde hopluyorum.

lastiği yaptırmak bir kaç gün aldı zaar.

sonra küçükyalıdaki şimdiki kızılay binasının olduüu yerdeki parkta verdim çoşkuyu.

saçlarım ve kulaklarımdan akan rüzgar tak kokusunu da uçurdu öte mahallelere.