kubar ın hayatının ilk yarısı

dede istanbula gelince biz de köye gideriz tabi.

mercedes 302 falan var o zamanlar.

memleket tam 27 saat falan.

git git bitmez.

tozlu tosya yolları.

kusa kusa ( ben ekstradan sıça sıça ) gidiyoruz.

vardığımız yerde tüm akrabalar.

yıllar sonra geri dönen bir aile.

yerler ıslak,
havada odun kokusu , çay kokusu...
evlerde kuzine ve üstünde hamsi...
ısırgan otu denilen avradını gibtiim...
koca gözlü eli ekmekli köy çocukları...

bizim oralarda sünnet kutlanmaz ya... anam ille de süsleyecek oğlunu...

peder solcu ( ama sonradan olma )

ben oğluma padişah elbisesi giydirmem diyor.

karar falan verdiler herhalde...

ben , 5-6 sene önce memleketin yarısına işkence yapan darbecilerin elbisesinden giyiyorum.

hava taklu korgeneral kubar...

köy çocuklarının arasında bir milli güvenlik konseyi üyesi...