kubar ın hayatının ilk yarısı

sıkıysa gitme zaten.

gibe gibe gittim askerlik şubesine.

ulan bir kuyruk bir kuyruk.

dedim bana sıra gibseler gelmez.

kapıdaki nöbetçiye birşey sorup çıkacam dedim. gir sor dedi.

elimdeki kağıdı gösterdim.

10 gün içinde son yoklamanı yaptırman lazım dedi memur.

tecil hakkım yok yani dedim.

sıraya gir sıra sana gelince askersin dedi.

sıraya bir baktım bir ucu asker diğer ucu sivil.

ben memleketten giderim dedim.

atladık valideyle gittik rizeye.

skerlik şubesine damladım aynı gün.

kapıdaki nöbetçi buyrun hoşgeldiniz falan diyo.

dedim dıbınakoyim ben yanlışlıkla esnaf lokantasına mı geldim ne iş.

girdim içeri bir allahın kulu yok. verdim kağıtlarımı ebru gündeşe benzeyen ciksi hatuna.

dedim askerlikdenilen yerde böyle hatunlar da var mıymış dıbınakoyim.

10 dakika sonra gel dedi kız.

hadi dedi istanbulu da göreceksin.

niye dedim tecil mi ediyorsunuz siviliyatımı

yok dedi.
askerliğin istanbula çıktı.

yok anasının amı dedim.

valla dedi. evimin iki sokak aşağısını tarif ediyo zilli.

e olur o zaman dedim.

geldim istanbula. akşamdan saçlarımı kestirdim. sabahtan gittim teslim oldum acemi birliğine.