kubar ın hayatının ilk yarısı

askerlik bitti.

geldim gene istanbula.

aynı sektörde çalışmak istemiyorum ama.

bir inşaat şirketinde iş buldum.

o arada bizimkiler gene rize ye yerleşti... kız kardeşim evlendi...

ben kaldım tek başıma...

varoşlardan birinde bir ev tuttum... sadece iki oda... her yağmurda akıtan bir dam... akşamları muzlu gofret 1 litrelik kola ve 37 ekran televizyon...

inşaat şirketinde oynak bir sekreter... patronla kırıştırıyor belli... ona yazılmayayım diye midir bilinmez en yakın arkadaşını ayarladı bana... başladık takılmaya... e haliyle aşk falan... kız ağlayarak itiraf etti bakire olmadığını... dedim allahım körün istediği bir göz sen bana verdin iki göz...

dedim hiç önemli değil... be bu tür şeylere önem vermem... ( hoyytt nuri alçooo )

ev boş... gelmeler gitmeler... gel gitler... git geller...

sonra baktım kayıyor gönlümün tekerleri bu kızın şarampolüne doğru.

ama kız karanlık... ortadan kaybolmalar... rahatsız eden telefonlar falan...

dedim sen bişey gizliyorsun...

dedi yok...

dedim ben onu bulurum...