öyle ki arada bir 5 dakika yanlarından ayrılıp nefesleniyorum filan..
ebruyla aramız fazla iyi oldu, artık her ders bana yer tutuyor, her masada yanıma oturuyor, serhat
bini, kızı gruba getiren eleman olarak bu durumdan hoşnut değil tabi, ben biraz seziyorum bu
durumu ama inanın o an umrumda bile değil, çünkü benim o tayfadan 3-5 muhabbet ve
mekanlarda öylesine takılmacadan başka bir beklentim yok, ince bir hesabım yok, olanlar
düşünsün aq bana ne?
benim hesabım ayşen le, tabi birde grubun içindeki en delikanlı adam olan kankam okan la..
gerisi gölge etmese yeter..
neyse o gün, gene paso bunlarla takılıp ayşen in yanına gidemedim.. ders bitti okuldan çıktık
okan la atladık geldik merkeze,
o ara da yağmur yağıyor ince ince, ama çok kıl bir yağış stili anlatamam yani.. benim üstümde
kapşonlu var ama yağmurluk kumaşı değil, bariz ıslanıyoruz yani,
saçak altlarından filan yürüyoruz, kafenin birine oturup dertleşeceğiz,
o ara okan beni dürttü, "oğlum, bu senin kız değil mi ya baksana?"..
harbiden de o, elinde şemsiye, tipsiz arkadaşıyla beraber saçağın birinin altına büzülmüşler, birini
bekler gibiler, biz de karşı kaldırımdayız, tabi onu orda görünce hemen o tarafa geçmeye yeltendim, az daha
eziliyordum arabanın birinin altında, okan diyor "tamam lan sakin ol" filan..
geçtik, yanlarına gittik..aa merhaba selam melam derken, dedim "hayırdır napıyosunuz bu
yağmurda ya?" gülerek, bir arkadaşımızı bekliyoruz dedi benimki,o an bir kaç saniyeliğine de olsa
benim moral bi taban yaptı aq..bayılıcam sandım..bir arkadaş ha?
bu benim sıfatın kaydığını anlayınca, "hemşirelikte okuyan liseden bir kız" filan dedi, bilmiyorum
bu yüzden mi hemen ben sormadan bunu ekledi ama yine de ben sebebe değil, sonuca
odaklanmıştım o an, platonik aşkım, başlamadan bitme tehlikesini şimdilik savuşturmuştu.
sordum,ne yapacaksınız? planınız var mı?
yoo, o da gelsin öyle bir yerlere gideriz otururuz diye düşünüyorduk dedi,