daha önce gittiğimiz bir kafeye doğru gidiyoruz.
10 dakka filan yürüdük,
tam kafenin sokağa doğru sapıyorduk ki, karşı kaldırımda, atm nin önünde onu gördüm, sırtı bana
doğru dönüktü..o an bütün vücudum kaskatı kesilmişti.. derin nefes almaya çalıştım,
beynime bütün iyi ve kötü düşünceler aynı anda hücum etmiş, galip gelmek için birbirleriyle
kıyasıya mücadele ediyorlardı.. okan öyle felç olduğumu görünce,
"ne oldu lan?" dedi,
bi muz yeyip geliyorum hemen
kafamla karşıyı gösterdim,
-"ee ayşen değil mi bu?"
evet anlamında kafa salladım gene, konuşamıyordum.
-"tamam aga ne olmuş, sahi sen kutuyu verdin demi? ne oldu ne dedi?"
-"oğlum" dedim.."bu kızın şu an yurtta yatıyor olması gerekiyordu."
bu da bir an duraksadı "ne..nasıl?"
-"bu kızın şu an yurtta yatıyor olması gerekiyor.. bana öyle deyip buluşmaya gelemeceğini söyledi
sabah!"