Hazırlıklar yapıldı, bavullar ayarlandı. Tatil için uzun bir yola çıkmıştık. Herkes uyurken araba kullanmayı seviyordum. Radyo kapalı, güneş yeni yeni doğuyor. Asfaltın lastikleri yemesi dışında serin bir sessizlik var. Beklemediğim kadar huzurluydum ki hiç durmaksızın günlerce araba kullanabilirim gibi hissettim. Yine de belli bir yerden sonra direksiyonu babama bırakıp küçüklükten kalma bir alışkanlıkla bulutları nesnelere benzetmeye çalıştım. Normalde arabada kolay kolay derince uyuyamasam da nadir anlardan birini gerçekleştirip yolun son bölümünü de uyku ile geçirdim. Bavulları odaya yerleştiresiye Mertler de gelmişti. Görüşmeyeli yedi sekiz ay olmuştu. Öz kardeşime sarılır gibi sarıldım çünkü bir zamanlar öz kardeşim kadar yakındık. Yaşadığımız onca anı aklımdan geçti ve buruk bir tebessüm oturdu yüzüme. Öğlen güneşi tenimize işlerken gecenin içkisini seçmekle meşguldüm. Böyle bir muhabbete rakı mı iyi giderdi yoksa viski mi?