nasıl piç oldum anlatıyorum

http://fizy.org/#s/2b7d3v

Gene aynı sıkıntılı gülümsemesinin eşliğinde sordu, “ne duydun ki sen (: ?”

“Ceyda….bir yere gittiğin filan yok? Değil mi?”

“hıı..o mesele..”

Elini havada şöyle bir salladı, sanki önemsiz bir şeyden bahsediyormuşuz gibi..

Dik dik bakıp cevap bekledim, konuştu,

“evet…doğru duymuşsun..ayrılıyorum..”

“nedenn?!”

"bilmem…bana göre değil sanırım..yapamayacağımı anladım..seneye…dershane filan..tekrar hazırlanırım..”

“ya..ya..saçmalama gayet iyiydi notların filan..hem, daha ilk dönemdennasıl anlayabiliyorsun sana uygun olmadığını? Alan derslerinin a sını bile almadın?”

Dudakları titremeye başlamıştı..hala inatla gülümsemeye çalışıyordu, ama ağlamak üzere olduğunu hissettim..midem

kıvranmaya başlamıştı…işler kötüleşecek..

“anladım işte…anlar insan..”

“Ceyda..bak..çok..çok saçma bir şey yapmak üzerisin şu anda..2 yıl kaybettirecek bu sana bilmem farkında mısın? iyice düşündün mü?”

“yeterince şey kaybettim ben zaten..2 yıl koymaz..”

Kitlenip kalmıştım..dizlerim titremeye başladı..pencere tarafına doğru sürükledim ikimizi, bacaklarımı usulca yanan kalorifere yaslayıp sıcaklığından güç almaya çalıştım..

“saçmalıyorsun..” dedim defalarca..papağan gibi..

“kalamam artık tsigalko mümkün değil” dedi..artık gülmek için kendini zorlamıyordu..gözleri dolarken, ben de iyice güçten düştüm..

“ne demek mümkün değil ya?” diye mivayladım..”benim yüzümden mi?”

Göz yaşları süzülürken, bir “hasgibtir gülüşü” attı yine..

“evet..senin yüzünden (:”