nasıl piç oldum anlatıyorum

Derin bir iç çektim..o ara sessizlik oluştu gene... gibicem şu duygusal gönül meselelerini ha..zamanında kendiminkilerle uğraştım, dedim tam” ben artık o yollardan döndüm”, bu sefer de yakınlarımın derdi başladı.. ulan aslında bütün dünya böyle “fak badi” olarak takılsa ne kadar güzel olurdu ha? Harbi diyorum bak..o zaman ne aşk acısı olurdu,, ne sevip kavuşamama olurdu..ne töre cinayeti olurdu, ne ayrılıp boşanmalar olurdu..ne aldatmalar olurdu…hiç biri olmazdı lan bunların? işte böyle kedi köpek gibi gibişip gibişip etrafa dağılacaktık..ne dert kalırdı ne tasa.. çünkü biz bunu hak ediyoruz.. müstahak bize.. zira ne sevmeyi, ne de sevilmeyi beceremiyoruz..

“sana ihtiyacım var tsigalko” dedi nilay, nispeten kendini toparlamış bir sesle..”yanımda olmana..ve söz, bu sefer damarına basmayacağım..”

Bu cümleleri fesatlıktan uzak yorumlayarak, “zaten yanındayım, bir selam kadar uzağındayım.. hatta çoğu zaman o kadar bile değil”

“iyiyiz yani biz demi?” deyip gene burun çekti..

“iyiyiz..ama tolgayla da iyi olmanı istiyorum.. tekrar bir araya getirebilirim sizi..”

“boş ver” dedi..”bir araya getirsen, gene dağılırız 3-5 güne.. dikiş tutmaz bizim ilişkimiz.. tamam çok seviyorduk birbirimizi, çok da güzel zamanlarımız oldu ama, bu kadar yani.. daha fazlası olmuyor..bir yerde tıkandık biz tolgayla.. olmazdı yani bizden.. gelecek yoktu..ve ben, anne babam gibi olmak istemiyorum ilerde..o yüzden, olmuyorsa zorlamayacaksın bir ilişkiyi.. böylesi en iyisi..”