nasıl piç oldum anlatıyorum

“gerçekten yeterince mücadele ettiğine inanıyor musun peki?”

“ettim..ne gerekiyorsa.. olmadı mı olmuyor.. hatta şimdi diyorum ki, keşke daha da önce söyleseymişim..bu kadar da yıpranmazdım o zaman.. baksana, dünden razıymış zaten..”

“cık.. oğlum sen ne bakıyorsun ya onun öyle dediğine.. hala öğrenemedin mi? kadının “hayır”ı belki, belkisi evet demek gibidir..sen ona ayrılalım dediğinde, o da sana “nolur beni bırakma tolga, sensiz ölürüm” mü diyecekti? Nilay bu karakterde bir kız mı sence? Sen öyle söyleyince, o da muhtemelen senin dünden razı olduğunu sanıp tamam demiştir…dıbına koyucam ya…sizin daha edecek sözünüz var hacı.. hiç hiç.. hiç boşuna itiraz etme…böyle bitmez ilişkiler…

“O öyle demişmiş de, bu böyle sanmışmışta..o aslında şunu demişmiştee..” böyle bitmez…bitemez..en azından benim iki arkadaşımın ki böyle bitmeyecek…bir araya getiricem sizi.. konuşacaksınız..”

Karanlığa rağmen tolganın ellerinin arasındaki kafasının sarsıldığını görür gibiydim…biraz sessizlik oldu yine.. burun çekişleri…ben de o ara yeniden yatağa bıraktım kendimi..

“konuşucaksınız abi” dedim tekrar..”ve ayrılacaksanız da, bağırıp çağırarak, küfürleşerek ayrılacaksınız.. anladın mı? çünkü sadece o zaman gerçekten bitmiş demektir…anlaşarak ayrılma mayrılma olmaz!!”

Tekrar burnunu çekip zor duyduğum bir fısıltıyla..”bilmiyorum..” dedi..”olmaz o iş artık”…