nasıl piç oldum anlatıyorum

“evet evet.. anladım aq..daha yolumuz var.. biliyorum..”

“daha yolun başındasın (:”

“doğru..bu arada tarzındaki değişimi fark etmedim sanma, benim gibi konuşmaya başladın, yakında küfür etmeye de başlarsan şaşırmam”

“ee..ne demiştim? Sen bensin, ben de senim..”

“senin ben aq emi..”

“bu gidişle bir tek o kalacak zaten yapmadığın (:”

“bir daha bu kadar yakınlaşma istemiyorum ben”

“merak etme, bunu bilerek yaptık.. almamız gereken bir kıssadan hisse vardı ;)”

“ya şimdi ne olacak? One night stand mı takılacağız bundan sonra?”

“ne olacağını bilemeyiz..ama bir şeyler olduktan sonra onun ne olduğunu tasvir edebiliriz.. anlayacağın, yaşadıkça öğreneceğiz, vurduğumuz hedefi, atıştan önce değil, vurduktan sonra göreceğiz..”

“ya yanlış hedefi vurursak?”

“seni hiç hayal kırıklığına uğrattım mı?”

“ooohoo!”

“örnek ver?”

“….”

“ne oldu? züt gibi kaldın?”

“tamam tamam.. laubali olmayalım lütfen”

“senin tarzına geçmem hoşuna gitti sanmıştım (:”

“taklitler aslını yaşatır ;)”

“hahaha.. çok ilginç bir çocuksun tsigalko.. fazlasıyla..seninle yol arkadaşlığı etmek gerçekten keyifli”

“öyledir.. yoksa sende mi aşık oldun bana, aman gözünü seveyim ağlayayım filan deme”

“hahaha..”

işte böylelikle ayçayla aramızdakiler de hemen hemen sona ermiş oldu, bense “fak badinin kısa süreni makbuldür” atasözünü yaşayarak öğrenmiş oldum.