nasıl piç oldum anlatıyorum

“konuşun aga bence de bi” dedi neco,

“olm başka eleman yok ama grup filan diyorlar, biz iki kişiyiz zaten.. olmaz o iş daha baştan..”

“yok mu başka tanıdığınız, özellikle baterist bulursanız…”

“yok ya valla…tolga onu da sen çalaydın tamamdı işte x)”
Biraz sessizleşti ortam, bir an buruldum aq..bakmayın naz yapar gibi göründüm ama içim gitti valla…grup ha? sahne?..tıpkı lisedeki gibi..ya da üniversitede ders aralarında kendi kendine mırıldanmalarım.. nurişin gitarıyla eşlik ettiği ergen modlarımız…bir an yeniden olabilirmiş gibi gelince heyecanlanmadım desem yalan olmaz…

“nereye yok lan?..var ya olm?” dedi tolga birden,

“kim var?” diye sordu Alper..

“şu klarnetçi çocuk? Neydi adı, hani şeyden, sosyal projeden..?”

“ömer mi?” dedim,

“he he, ömer var ya lan işte?”
bizim elamana döndüm, “klarnet olur mu?” dedim saf saf, sanki her şeyi ayarlamışız da bir o kalmış, ama diyorum ya, çaktırmıyorum fakat felaket heyecanlandım..

“çok klas olur hem de” dedi çocuk gülerek,

“abi bizi dalgaya almıyon demi?” dedim ben de gülerek,

“yok kardeşim, ayıp ettin, tamam olmadı siz irtibata geçin, eğer aranızda toparlanabilirseniz gelin, ben yardımcı olurum size, murat abiye de söyleyeyim böyle böyle bizim tanıdık çocuklar var, kafenin ortdıbını filan da iyi biliyorlar diye.. zaten göz aşinalığı vardır size?”

“olabilir, o top sakallı abi demi, saçlar üç numara?”

“aynen, dazlak ;)..tamam? ben sana numaramı vereyim kardeşim, haberleşiriz?”

“alayım ama..abi biliyon biz öğrenciyiz yani, zaman uymaz filan..?”

“ya onları sonra konuşuruz, zaten tek grup çıkmayacak muhtemelen..her akşam olacağına göre, 3-4 ekiple çalışılabilir”

“hemen daha başlar başlamaz her akşam canlı müzik sıkıntı olmaz mı maddi açıdan?”

“tutar yaa, zaten belli bir müşterisi var buranın, bir de mekanın adı da önemli sonuçta, şimdi kaç senedir buradasınız sizde, hiçbir ters olay geldi mi kulağınıza? Ne o, şeyde filan adamı bıçaklamışlardı geçen sene, herifin gözüne sokuyormuş az daha”

“aynen”