yürek sızlatan fakirlik anıları

en yakın kankam cenkin bmwsini fakir babamın sırf benim dersane taksitlerimi ödeyebilmek için oruç haliyle canla başla çalıştığı tamirhaneye zütürdük. çalışıyor dediysemde bakmayın anlamaz bizim köylü öyle arabalardan falan getir zütüre bakıyor. sırf benim için sırf ben okuyim diye millete orda kulluk yapıyor tipini gibtiğimin dar gelirlisi.
her neyse bu beni görür görmez "hoşgelmişen oğul bunlar arkadaşların mı" dedi. cenk ve melis şaşırarak baktı. nasıl olurdu onlar böyle bi babanın oğluyla arkadaşlık edemezdi. hemen orda tercihimi yaptım ve ne oluyor beyamca kimsin sen tanımıyorum seni dedim ve manalı bi kaç bakış attım bizim fakire. hemen anladı, köylü möylü ama anlıyor neyse ki böyle durumları. kusura bakma evladım uzun yıllar görmediğim oğluma benzettim seni dedi. senin gibi berbat görünümlü fakir bi adamın oğlu nasıl olurda bana benzer diye temiz bide fırça çektim. iyice sindi köşesine gözleri doldu bizim fakirin.
cenk de benimle aynı fikirdeydi ve tamirhane sahibine derhal bu adamın işten çıkarılmasını aksii takdirde bidaha buraya gelmeyeceğini söyledi. apar topar ceketini bile alamadan tekmelediler bizim fakiri ordan.
ordan cenklerle melisler birlikte kampüs kafeye içmeye doyasıya eğlenmeye gittik. akşam oldu eve geldim hafif sarhoşum tabii baktım bu mutfakda kirli elleriyle kendine iftar için peynir ekmek bişeyler hazırlıyor. o esnada okunda tam orucu açmak için bi bardak su içecekken vurdum bi tane ensesine yığıldı yere hemen... bugün beni düşürdüğü bu durum yüzünden hırpaladım açlık ve yorgunluğun etkisyle bayıldı tabi hemen. yapma oğul diye ayırmaya koşan anamada iki tokat çektim. yılların vermiş olduğunu birikmeyle bizim baygın fakirin başucunda sinir krizi geçirdi.ona sakin olmasını ve bugün gündelikden kazandığı parayı bana vermesini söyledim. çünkü yarın melisin doğum günüydü ve ona en güzel hediyeyi ben alacaktım.

edit: yeter huur çocukları eksi manyağı oldum.