aldım silahı ve gittim şehir dışına. mektubuda kargoya verdim aynı gün teslim intihar ederken silah ağza sokulurdu epey araştırdım ama direk kafama yandan sıkmak istedim. olmadı amk beyler k şimdi bunu yazıyorum size. rem mektubualır almaz polise vs bildirmiş ve beni yerde bulmuşlar mermi benyimi sıyırmış kafatasımdan çıkmış ve hasar vermemiş pek fazla sadece kan kaybı olduğundan acil müdahale ile hayatta tutmuşlar. öylece iki ay yoğun bakımda kaldım ve taburcu oldum. yani bundan tam 2 ay önce. kafamdaki bandajlar daha geçen hafta çıktı. iremle hala nişanlıyız ve rüyalarım aza indi son olaydan sonra. ayda bir kere bile nadiren görüyorum. bunu temmuzla konuştuğumda kendi yaşdıbına son verme isteğin sevdiklerini önemsemenden ötürü olduğndan vicdanın rahatlamış olabilir artık dedi ve içime su serpti. ama ayda bir yinede görüyodum buda iremle ilgili çünkü ona karşı hala vicdan azabım var ve beyler bunu yazmamdaki amaçda bu. tıpkı babama olan sibelin ölümüne yol açmandaki vicdan azabını msn adreslerindeki anonim kişilere yazmam gibi. size yazıyorm çünkü vicdanımı dindirmek istiyorum. geceleri hala uyumaya korkuyorum. babam içeride uyumasına rağmen ben hala geceleri değil sabahları yuyabiliyorum. umarım buradaki yazım beni rahat ettirir inanmayan beylerde yorum yapmasın. annesiz yaşamayan anlayamaz ne olduğunu. hayatı tammen ciks olan insanlarda yazmasın. ben onca yıl ne yaşadığımı sadece ben biliyorum. hastanelerde süründüm ettim oç kerem yüzünden görmediğim kabus kalmadı ve içmediğim ilaç kalmadı. bir kadının ölümüne sebep oldum ve öz babamın karısı ile yattım ek olarak beni yıllarca seven saf bi kızı aldattım ve ona bunu itiraf edemiyorum ve anneme olan özlemimde cabası. bunları yaşamadan dalga geçmek ahaha ciks hikayesi bu asılak demek kolay. hayat 31den ibaret değil beyler. ben hayatımı sırf bu yüzden taka batırdım sırf üvey anneme duyduğum cinsel haz yüzünden ömrümü bitirdim ama siz yapmayın. en bşatada dedğim gibi ister abi diyin ister panpa ama 26 yaşında olarak size tavsiye ediyorum 31den biraz uzaklaşın. umarım beni bir nebze anlamış ve benimsemişsinizdir. abaza birisi olsamda sizden af diliyorum. öldürdüğüm sibel ablam için af diliyorum sizden. babamın karısı ile yatıp anneme verdiğim utançtan ve babamın yüzüne bakamadığım için af diliyorum. en çokda beni yıllarca seven saf iremim için sizden af diliyorum. nolur bu panpanıza bir dua edin. artık şu gibtiğimin rüyaları bitsin. hayatım artık düzene girsin. herkesten af dliyorum inci sözlük üzerinden. ve bi dahada girmiycem zaten bunu yazmak için girmiştim. allaha emanet olun.

ertesi gün direkt uyanır uyanmaz iremle gittik bu arada kadının adınada temmuz diyelim. temmuz hemen aldı beni içeriye anlattım askerlik ve sonrasındaki süreci ve yeni kaygılarımı. yine eskisi gibi olayın tamamen vicdan olduğunu söyledi ve aynı ilaçları verdi. uyku vs getirici. bunu nbilincinden olman çok önemli dedi. iki saat konuştuk ve rahatlamıştım resmen. kerem gavatı gibi dolandırıcı değildi. amerikada okumuş olsada ülkemin pgibiyatristi gibi değildi. tamamen paraya bakıyodu. neyse iremle o gün takıldık ve eve geçtik. aradan bir ay geçti ve bu sefer rüyalarıma annemle sibel ikisi birden girmeye başladı. annem babama nasıl yaparsın bunu diye beni azarlamaya başladı sibelde bana nasıl yaptın bunu dedi üstelik irem seni seviyodu dedi. ben bir kez daha olaylar zinciririn içinde kendimi buldum. artık tamamen bıktım bunlardan. ireme bir not yazıp ntihar etmeye karar verdim diye belirttim. bir hafta içinde bir tane silah temin ettim. mektubuda kargoya verdim benim intihar günümde ulaştırsın diye çünkü silah olduğu için anında ölecektim ve şehir dışındaydım cesedim aylaca bulunamayabilirdi.

aradan yıllar geçti. ben liseye başladım ve bitirdim iremle aynı üniversiteye yazıldık. ve hala berebardik babamda almanyaya gidip gelirdi ara sıra benim rüyalarım aza inmişti. ayda bir kere falan görürdüm. peder ara sıra arar sorar nasılsın diye iyiyim baba derdim. irem nasıl derdi iremde iyi der kapatırdım. babam tıpkı sibelle olan eski zamanlardaki gibi hayalet olmuştu. ama ben rahattım. olayı kısa kesmek için ve uyumak için atlıyorum yılları zaten hep aynı geçti pek olay yoktu. yıllar geçti ve benle irem üniversiteyi bitirdik nişanlandık. nişanlım iremdi en başından bu yana. ben askere gitmeye karar verdim zorda olsa hem üniversite okuduğum için kısa dönemdi. neyse gitmeden öncede iremle nişan yaptık. irem hep beni arardı. sürekli mektup yazardı zaten en baştada dedim. askerden geldim ve iki ay akdar geçti. babamı aradım. neredesin dedim ben geldim ama babam telefonunu açmıyo. neyse dedim iremle eve geçtik o kadar ayın hasretini giderdik. sonra babam aradı ben geldim dedi ülkeye akşam evdeyim tamam baba diyim kapattım telefonu. ama aklımda bu seferde irem vardı. babama olan vicdan azabım geçmişti ama buseferde iremi aldatmış olmam ve onun bunca iyi niyetine rağmen ona yalan söylemm beni tedirgin ediyodu ya tekrardan hastalığım hortlarsa diyodum. ertesi gün tekrar kadın pgibiyatriste gitmeye karar verdim.

ciks değil dedim sadece size beyler. olayın içinde sadece ciks arayanlara en başta belirttim ben zaten. ayrca az kadı biticek. hem anlatmam lazım benimde.

devam ediyorum. öyle böyle ben bu kadına gittim aylarca derken iremle aramız iyice samimi oldu ama pgibolojik rhatsızlığım yüzünden ona bile bazen soğuk olabiliyodum. babamsa hep yanımda durdu. rüyalar her gece olmasada haftada bir kez beynimin içindeydi. ama en azından bu kadnın verdiği uyku ilacı gibişey rahatlatıyodu. eskisi kadar şidddetli değildi rüyalarım. iremle artık babamı tanıştırdım ve babamda iremi sevdi. eskisi gibi bizde kalamazdı elbette ama sabahları bizde kalırdı akşamda bırakırdım ben evine. öyle böyle ayları geçirdim. annemde ndaha çok sibel ablayı görür oldum. rüyalarımda hep neden der durur. beni neden alet ettin ölümüme sebep oldun der. bu vicdana azabı btiririp kemirmey başladı beni. aklıma yine o kadının dedikleri geldi ama kimseye anlatamazdım. bir yolunu bulmam lazımdı. bende hiçbilmediğim kişilerin msn adresine olayımı yazıp onlardan af diledim babam yerine koyarak. kimse mesaj atmadı sanırım mailler aktif değildi. o yüzden kabuslar tamamen bitmedi ama azalıyodu büyüdükçe. keremede hiç gitmedim sadece babam görüştü.

sabah oldu ve biz babamla başka bi pgibiyatriste gittik. bu seferki kerem gibi şaşalı eğitim almamış yurdum ünilernden mezun bir kadın. babama sen bu kadını tanıyormusun dedim. hayır bir arkadaşım tavsiye etti dedi. tamam dedim. çünkü ben kereme tam olarak sibelle seviştiğimizi anlatmadım sadece fantezileri anlattım. o yüzden bu kadının babama heşeyi anlatmayacağını anlamam lazımdı. artık ne olacaksa anlatacaktım bu kadınaki çözüm versin bana. başladı sorular sormaya buda kerem gibi. sonra ben başladım anlatmaya en başından. açıkça anlattım herşeyi. iğrenç bir olaylar zinciri dedim üvey annemle yattım dedim annemi hep gördüm dedim sonra üvey annemi ölüme ittm dedim ve şimdi onu görüyorum dedim. bir iki seans daha yapalım dedi şimdiden net bişey diyemem dedi. tamm dedim. ikişer gün arayla seanlar oldu ve biz gittik hep. ama o gecler gene rüyalar devam ettiğinden ben hiç uyuyamadım. son seansta bana vicdanını rahatlatman ve kendini affeettirmeni sağlatman lazım dedi. bunlar tamamen halüsinasyon dedi kerem gibi ama ilaç vs yazmadı. sadece uyku ilacı önerdi. bu kadın makul şeyler demişti aklıma yatmıştı. ama kendimi nasıl rahat ettiricektim. sonuçta babama itiraf edemezdim.

sibelle onca anı yaşadığımız eve geçtik ve ben babamın yüzüne bakmaya utandım açıkçası sonuçta karısıydı. o kadar şey yaşadık ama yinede tek evimizdi ve güzel evdi. gelir gelmez iremi aradım onunla konuştuk epey. yanındayım vs dedi beni evdiğini söyledi. o zamanlar bu çok hoşuma gitmişti. bir kızın sevgisini almıştım. ama şimdi bakınca acıma duygusu olduğunu fark ediyorum neyse. gece babam benimle uyu gel dedi zaten tek uyuyamazdım. rüya görmemiştim keremin klinikte ama ne olur ne olmaz babamla yatmaya karar verdim. sibelle izlediğimiz tvden film seçiyoduk babamla. aklıma hep sibel geliyodu onunla o sürekli film izlerdik o yatakda ve babamım karısıydı o. babamda şuan o yatakda ve ben onunla izliyorum. film bitti gecede geç oldu babam hadi yatalım artık bende işe gidicem dedi. yattık uyuduk. bir ara gene kalktım ve yanımda sibeli gördüm bu sefer. artık ne yapacağımı bilemeden ağlamaya başladım ve fark ettim ki eskiden anneme karşı olan vicdanım şimdide beni babama karşı olan sibelle yaşadığım iğrenç şeylere karşı günyüzüne çıkıyodu bilinçaltımdan. olay çözmüştüm çözmesine ama buna dur diyemiyodum. sibelde tıpkı annem gibi bana bakıp neden böyle bişey yaptık diyip durdu. sonra aklıma sibeli sallamak geldi ve uyandım yanımda baba vardı babamıda uyandırdım. olanları anlattım oda inanamadı ve o gece yine uyumadık. artık gecelerim tamamen tak gibiydi. ertesi gün kerem dışında bir pgibiyatriste gidecektik. babam kendi ayarladığı bir pgibiyatriste gididez dedi ve sabah bekledik.

baştada demiştim sibel abla bu olaydan 1 sene sonra trafik kazasında öldü diye işte bunun sorumlusu bendim. bunun üzerine ben hastaneden çıktım babam beni hep yanında taşıdı nereye giderse ama iremlede bağı koparmadık. keremle babamda görüştü ve keremle devam etmemi istedi ben reddetsemde. kerem bu sefer bir hafta klinikte kal hem başında 7/24 uyanık hasta bakıcılar olacak dedi. ben çok akrşı çıktım orada daha fazla kafayı yerim dedim ama babam keremle anlaştı. ben bir hafta orada kaldım. her gün düzenli ilaç ve iğne yaptılar ve geceleri rutin olarak uyudum. babamda hergün gelir görürdü beni. ve geceleri çok sakin geçti. hiç rüya görmedim. keremede anlattım birinci hafta sonudna ve çıktık eve geçtik.

bizi hastaneye kaldırdılar ve ayrı odalara koydular. babamda gelmişti olayı öğrenince. kaldırıldığımız ili söylemiyim. neyse tam iki gün yoğun bakımda kalmışım ben. uyanınca babam geldi yanıma ve öptü sarıldı bana sibel abla nerde dedim. ağlıyodu. birden budamı halüs diye küfrettim seslice babam aldırmadı. sarıldı. sibel ablan kazadan sağ çıkmadı dediği an şok oldum. vicdan azabım ikiye katlandı. resmen kadını ben öldürmüştüm. babama tüm olup bitenleri itiraf ettim. benim hastalığımıda. ben biliyorum herşeyi zaten dedi. seni hep yalnız bıraktım anne sevgisi alamadın dedi. hem öksüz hem yetin kaldın dedi bendede suç var dedi. ben ne diyceğimi bilemedim. o an ağlayamadımda. rüya olsun buda nolur dedim kendi kendime. annem çıksın dedim nolur bi yerden o korkunç anı yaşamaya razıyım dedim ama rüya değildi er geç anladım. sibel ablamı resmen kendi vicdan azabım yüzünden öldürmüştüm ve bir vcdan azabı daha yaşıyıcaktım. babama bunu anlattım ve polislerde sorgumu aldı ama pgibiyattri kliniği raporum olduğu için ve çocuk olduğum için olay kaza olarak tutuldu tutanaklarda.

yola çıktık antalyaya gidiyoruz. ben yolda iremle konuştum nasılsınız falan diye sordu iyi işte yoldayız dedim sen nasılsın dedi bende iyiyim dedim. araması hoşuma gitmişti ve ona bunu hissettirmem lazımdı. aramana sevindim irem dedim. güldü hafiften biraz daha muhabbet ettik ve sibel ablaya selam söyle dedi kapattı. bizde sibelle yolda şarkıyı açtık son ses gidiyoruz. yolda bir yerde yemek yedik. o sigarasını içti falan gene yola koyulduk. öğlen çıktığımız için yolculuk geceye kaldı ve benimde uykum geldi ama uyuyamazdım gene saçma salak rüyalar görürdüm. zorladım kendimi. bir ara sibel direksiyonu tutmam için bana verdi. düz yoldu. önümüzde boş. ben sürdüm yan koltuktan ve bu hoşuma gitti. 5 dk kadar sürdüm sorna bıraktım ve tekrar uyku bastırdı sibel uyu dedi ama uyuyamazdım. korkma ben varım dedi ve bende uyumaya karar verdim. birden uyandım ve yanımda annemi gördüm yine. kereme o an küfrettim çünkü artık alışmıştım bu şeylere ama yinede altıma sıçacaktım. annem yola kitlenmişti bana bakmıyodu bende sessizce yola bakıyodum beni fark etmesin diye kıpırdamıyodum bile. ama birden yüzünü döndü ve bunu neden yaptın vicdanın seni rahat bıakmayacak hiç dedi ama bunu derken suratı oynamıyodu. bende kapıyı açıp kaçamayacağıma göre annemi sarsmaya başladım. git sen gerçek değislin vs dedim. bi on dk boğultum belkide bilmiyorum ama sonunda birşey oldu uyandım. araba ters dönmüş ve heryerde far ışığı vardı. ambulas gelmişti ve bizi çıkartıyolardı. ben meğerse sibeli sallamışım rüya diye ve kaza yaptırmışım.

sibelle bende datça tarafına falan gitmeye karar verdik babamı aradı sibel söyledi. neyse işte biz sibelle ertesi gün valizleri topladık neşeli olmaya çalışırcasına. iremlede aramı sıkı tutuyodum artık eskisi gibi arkadaş ve sevgiliyizde diyebilirim o an için. pskiyatri olaylarımıda anlatıyorum hatta. neyse dönelim yine sibelle olan seyahate. sibele biz yanımıza alıcağımız her şeyi aldık valizleri doldurduk ve antalya taraflarında bir yere otele gidiyoruz süresiz. kalabalık içinde olmak iyi gelirmiş. ben yola çıkmadan önce ilaç attım yine oç keremin verdiklerinden. yolculuğu özel araçla yapıcaktık. sibel zütürecekti bizi. zaten genelde beraber sürerlerdi babamla hem yolda durur yemekde yerdik zevkliydi. derken biz sibelle yola çıktık.

geldim beyler. kusura bakmayın sizide beklettim ama yemek yemem lazımdı azıcık hem duşda aldım. zaten benimde anlatmam lazım bu gece bunu. neyse. devam ediyorum.

dediğim gibi o gecenin sonrasında uyandığıda babamı evde gördüm mutfakta ama babam evde değildi. çünkü uyumadan önce evde sibelle biz vardık. o an gene sıçtım dedim bi taklar var dedim sessiz sedasız babama selam vermeden evi gezdim sibelin odasına gittim sibel yatıyodu. yanına gittim baktım yüzünü çevirdim annem gözlerini açıp bana baktı. anlamıştım yine halüsinasyondu. ama yinede korktum. bu bir çok kes olsadabi türlü alışamadım ve her seferinde olayın tamamen saçma olduğunu ve gerçekliğin bu olmadığını hatırlayarak uyandım. uyandığımda yanımda sibel vardı. gene rüyaydı. sibeli uyandırdım yine ve bu seferde işe yaramadı dedim. keremi aradı yine sabah ve keremde bir şey yapamam artık dedi yavşak herif ama seyahat iyi olur belki dedi. gidin biraz yeşillik falan görün dedi.

beyler ara vereyim gelince devam edicem cidden bi yemek duş almam lazım. okuduğunuz için teşekkür ediyorum cidden. rahatladım üzerimden bi yük kalktı.

sabah oldu ve biz keremin yolunu tuttuk. randevu falan almadık sibel keremi sabahtan aramış. ben kereme küfredecektim aklımda o vardı. neyse girdim ben bunun odasına konuşmaya bşaladık. ne oldu dedi? hala rüyalarım aynı ve bu ialçların etkisi geçmedi dedim. aksine daha beter oldu. her yerde annemi görüyorum dedim. bu vicdan azabını nasıl alatlatıcam dedim. kerem iki üç salak saçma soru sordu yine ve yeni yatıştırıcı ve uyku ilacı yazdı gönderdi. sbellede özel konuştu bana anlatmıyo tabi. bu arda benim baba hala ortada yok. neyse eve geçtik ve ben tamamen ruh gibi olmuştum. her ne zaman gözümü kapatsam hemen annemin o anları gelirdi gözüme. o yüzden hiç uyuyamadım sibelle olan o gecenin tadını bile çıkartamadan bi illet musallat oldu bana. geceleri sibeller koltukta film izler sabahları uyurduk. sibel sırf benim için koca bi haftasını çö etmişti. arkadaşları ile gezmesini ve spornu aksatmıştı. ona karşı olan sevgimde artıyordu ama pişmanlıkda duyuyodum kadını resmen kullanmıştım. bir hafta öylece idare ettik ve artık eski ilaçların etkisi geçti dedim ve gece uyumaya başladım ama sibelle tabi. gece oldu ve ben keremin yeni verdiği uyku ve sakinleştirici şeyleri attım uyumaya koyuldum. sabahına sakince uyandım hiçbi değişiklik yoktu. aksine eve babamda gelmişti. buna şaşırdım çünkü babam evde değildi.

neyse işte ben ilaçları aldım eve gidiyorum. bu sefer böyle olmaz diyorum. sibellede arayı düzelttim zaten kötü değildi ama eski soğukluk yine yoktu. film falan turin şeyler yapardık yine. ama artık tek uyumak istemediğimi söyledim ona. nolur yanında kalayım dedim ısrar ettim çocuk gibi. öyle şeyler düşünmem söz dedim senin keremin ilaçlar yüzünden saçpa sapan şeyler düşünüyorum görüyorum dedim. kabul etti çünkü keremde anlatmıştı olayı. gece oldu yine biz uyuyucaz. ben gece yarısı uyandım yine korktuğumu fark edip sibeli uyandırmak istedim yüzünü dönünce aslında annem olduğunu fakr ettim. o an birden yataktan fırladım ve odanın kapısına yaslandım. sibel yerine annem varmı yanımda. ne tak yiyiceğimi bilemedim. buda rüya dedim kendi kendime dıbına koyayım kerem dedim ama annem bana bakıyodu yatağın içinden hareketsizce. konuşmadı ilkin. bende kıpırdayamadım. etrafta sibelde yoktu. gce lambasının ışığında boşboş evde ve aynı odada yaşnızca ölü annemin bana bakan boş bakışları ve ben vardık. şuan bile hatırladıkça uyuyasım kaçıyor. neyse. bir süre sonra konuşmaya başladı annem vicdanın rahatmı diyodu sürekli. anne özür dilerim falan dedim ilkin ama sonra o olmadığı geldi aklıma yine bu tamamen ilaçların yan etkisiydi ama genede korkum tavandı. ne kadar o anı yaşadım bilmiyorum ama bir ara yere çöküp kafamı dizlerimin arasına aldığımı ve sonrada uyandığımı hatırlıyorum. uyandığımda rüyamdaki gibiydi ve sibeli çevirmeye korktum. ya gene rüya içinde rüya görürsem dedim. bu sefer bu yaşta kesin kalpten giderim dedim ama altımada sıçacaktım kordudan ve sibeli çevirdim. ve sibeldi. sarıldım. uyandı. salona geçip tvyi açtı meyve suyu falan verdi. tüm olanları anlattım. o gece hiç uyumadık ve yanımda kaldı salonda. ertesi gün keremde gidicez beraber dedi.

keremden randevuyu üç gün sonraya aldık sibelle ve buarada ben sibelle normal olarak konuşuyodum. öyle cinsel şeylerden uzak durmaya başladım çünkü bir daha o vizdan azabını çekemzdim. babamda zaten eve gelmiyodu benim pgibiyatriste bile gittiğimi bilmiyodu. neyse. buaraa iremdende ses çıkmadı hiç. nerede sürtüyorsa bilmedim. üç gün boyunca sibelle normal olarak yaşadık. geceleri hep yine o rüyayı gördüm. her sabahı zor yaptım. kereme gidinde tüm olanalrı anlattım. rüyamın içinde o rüyayı gördüğüm için uyandığımı ve uyanıncada odamda annemin bana pişman ol dediğini ve sonra bununda aslında bi rüya olduğunu anlattım. verdiğim ilaçlardan ötürü dedi. demiştim dedi. o zaman başka ilaç ver dedim trip atar gibi. sonuçta o yaşta bi çocuğun o kadar ağır rüyalar görmesi kolay değildi. bende haliyle tersledim. bu ilaçları çöpe atıyorum dedim. tamam dedi. değişik ilaçlar yazıp iki soru sordu yolladı beni seibelin yanına. gitmedende laf çaktım bunlar yine aramızda kalsın diye. anladı sanırım yavşak herif.