ben bu sözlükte yazarken siz biberonun ağzını arıyordunuz paşam. gibtir git buradan. 2010'un incisi kalmış gibi, şukudan çügüden anlarmışsınız gibi, sekiz nesil sonra yarak kürek muhabbete yelken açmadan, gibtir olup gitseniz iyi edersiniz bayım. sözlük, ekşiye saldırdığında emzik arayan nesil bana posta koyacak hale gelmişse, dıbına koyarım öyle inci sözlüğün. önce neslinizle yüzleşin, kimliğinizdeki doğum tarihiyle bizim yazmaya başladığımız tarihi kıyaslayıp aradaki zaman farkında inciden haberiniz olup olmadığını sorgulayın ondan sonra kalkıp da bir iki kelime yapmaya çalışın. ne edep kalmış ne akıl fikir. helal paşam, bana sar. öptüm gittim. vay amk.

eba'nın 8., kaya'nın 4. yılı kutlu olsun. çok birikti çok... yaşlanıyoruz vesselam.

bunun neyine dislike atabiliyorsunuz ey realizmciler? inanılmaz, gerçekten inanılmaz. kişisel bir fikir beyanı değil, bilgi paylaştık. nerede o 2010 inci tayfası?

sürrealizmi benimseyen ve bunu türlü sanatsal yollarla yansıtan beyinlerin atasözü olarak kabul ettiği cümlelerden birisi. paul eluard abimizden süzülmüş bir cümle. anlamak için sürreal olmak lazım, çok düşünmeyin, kafayı yersiniz.
her şey bir tarafa da bu cenahın en sürreal muhabbetlerinin döndüğü şu mecrada bu başlığın bana nasip olmasının da aq.
bu arada aklınızda bulunsun, dedelerimizin iskeletlerini kaşımalıyız.

siz mutlaka deli olmalısınız. üzerinden bilmem kaç yıl geçmiş bir hikayeyle ilgili hala türlü sorular soruyorsunuz. teşekkür ederim.
aranızdan birkaçı, attığı mesajda benden "hikayenin kahramanı" olarak bahsetmiş. güldürdüler sağolsunlar.
olm hangi kahraman tek ayak üstünde kırk ya.ak yer? siz hiç iron man'in züte geldiğini gördünüz mü? neyi başarmışım ki kahraman olayım? gelen sokmuş giden çıkartıp yenisini sokmuş.
sonra neymiş? elclasico hikayenin kahramanıymış. peh.
şu anda sözlükte bu yazıma denk gelen sözlükçüler benden "ne diyor bu amk liselisi?" diyerek bahsedecek. yani öyle bahsetseler iyi olur. çünkü eğer öyle bahsediyorlarsa, inci'nin bir tarafı hala yaşıyor demektir.
nedir la bu sözlüğün hali? 2010'da biz bu sözlükteyken her şey daha başkaydı. kalite kokuyordu la her yer.
güzel olanları tenzih ederim de tak kokuyor la ortalık.
"beğenmiyorsan gibtir git" diyeceksiniz de siz gibtirin gidin la bebeler. gelmiş koduğumun onuncu nesli bana "gibtir git" diyor. la senin okuduğun kadar benim unuttuğum mevzu var bu sözlükte gibko.
hikayeyi merak edenlere geri döneyim, hoş pm atanlara tek tek dönüyorum da bir de pm atamayanlar vardır, mutlaka vardır, her zaman vardı. onları da yok sayamam o yüzden buradan da açıklıyorum.
olm o hikaye benimdi tamam mı? her bir detayı tek tek yaşadım ben. gelmişim geçmişim s.kildi benim. sonra yüzlerce mükemmel insan ortak oldu hikayeye. benim olmaktan çıktı.
şimdi yeniden başlasam en baştan anlatmaya sadece sözlük dönemleriyle ilgili 50 part akar söyleyeyim. üstüne bir de 8 sene geçmiş amk. e yuh.
kalkmış bana yeniden anlatmaya başla diyorsunuz. s.kseler anlatamam, ki umuyorum böyle bir şey için s.kmezler.
neden sansür koyuyorum? e be amk benim açtığım, yüzlerce kişinin onbinlerce entry girdiği başlık onlarca defa kapatıldı, hala kapalı.
s.kerim öyle özgürlüğü. sansürse bu da sansür. ben sansür koyuyorum ama siz s.kerim yazdığımda giberim yazdığımı zaten anlıyorsunuz.
o başlık kapalı olsa ne olur. giren bakan bir muallaklik olduğunu anlıyor zaten.
gelelim bana.
hikayeyi yazmaya başladığımda -dikkati kuvvetli olan çözmüştür zaten- 23 yaşındaydım (çok gençmişim amk) şimdi haliyle 23 değilim.
o zamanki işimle şimdiki işim taban tabana zıt.
o zamandan beni tanıyan varsa çok içeriden bir hass. ktir çekecek zaten şu anki işime.
hikayeye şimdiki zamanı dahil ederek anlatmak için bir planım var mı? YOK.
böyle bir beklentisi olan varsa özür dilerim ama öyle bir düşüncem olmadığı gibi bunu yapacak zamanım da yok.
ama hikayeyi merak eden ve gerçekten merak eden kız/erkek farkmaz, varsa her türlü misafirim olur ve saatler sürecek bir yolculuk içine gireriz şartlar izin verirse.
ulan şu açıklamayı bile yaptırdınız ya bana. helal olsun.
buraya kadar okuyan varsa ona da helal olsun.
öptüm gittim. vay amk.

sinematik manada türk sinemasına hiçbir artı getirmeyen yapım. oyunculuklarındaki "bakın ben korku filminde oynuyorum" imajıyla kullanılan jestler ve mimiklerin yanında, dikkat edilmeyen devamlılık hataları filmin yerin üstünde bir stand kuramayacağını net bir şekilde gösteriyor. filmin başında, hale karakterinin babasının peşinden giderken baktığı penceredeki insan yüzlerini görünce gülmemek elde değil.

on üstünden rahatça 3 verebileceğim bu filmde, verdiğim 3 puanın 2'sini hale karakterine can veren merve ateş kardeşimizin performansına armağan edebilirim. filmin kalanı da rahat rahat 3'ün 1'ini alır.

öptüm.

diye başlıklar vardı eskiden. ne günler, ne güzel günler. var mı hatırlayan?

zaman verirse çok şey yaparım

sana yakın çevrenden duyacağın şeylerden çok daha fazlasını söyleyebilirim. fakat duymayı umduğun şeyler olurlar mı hiçbir fikrim yok. duymaya ihtiyacın var mı, onu dahi bilmiyorum. bu yüzden, bu bilinçsizlikten dolayı, yazmıyorum.

"bunca yıllık meslek hayatımda cevap veremediğim tek soru var : 'kadınlar ne ister?'" demiş sigmund freud.

bu huy değil paşam. senin tarafından yenilebilir bir şey de değil. bunu senin izin vermenle karşındaki kadın sağlayacak.

insanın en büyük başarılarından birisi, kendisinin farkında olmasıdır. sen bu tespitini bizimle paylaşacak kadar kendinin farkındaysan, başarılı olmaya başlamışsın demektir paşam. üzme canını.

sisifos'un taşı bırakıp, yükünden kurtulup zirveye ulaşma şansı hiç olmadı, fakat belki bizim vardır paşam? hiç denedik mi taştan kurtulmayı?

"seni suçlamak istemem ama bundan önce gördüklerim hayatıma giren herkese alt perdeden bakmam gerektiğini öğretti bana"

ya da ondan bir şey beklememek çok daha iyisi olabilir.