kubar ın hayatının ilk yarısı

noluyo kubarmı içiliyo kafalarmı iyi

istanbula geri dönmeyi ilk defa özledim o zaman.

burayı sevmek, güzel bir huurya aşık olmak gibi bir şey...

onunla gururunuz inciniyor,

onsuz kalbiniz acıyor.

hüdaverdime kavuştum sonunda.

gene küçükyalının yeni asfaltlanmış yolları.

o arada ayakları radyasyonlu öz amcalar.

yakaları göbeğe kadar açık , lazca konuşan güleryüzlü baba yarıları.

amma çok var lan bunlardan.

dayı öldü o arada.

babasının öldüğünü bilip bilmediğini bilmediğim beyaz tenli pek konuşmayan dayı çocukları.

benim gibi fakir ama taksuz arkadaşlar.

belki bir iki civciv , aynı anda belki bir iki kedi...

civciv ile kedinin muhteşem uyumu...

civciv için düzenlenen cenaze törenleri...

kafasına dokununca ağzından sıvı fışkırtan yaban hıyarı veya kavunu ( adını tam hatırlamıyorum , ama yannan olmadığına eminim. tren yolu kenarlarında olurdu bunlardan. ilginç bir bitkiydi. göze gelince kör olunacağını düşünürdük )

- çıkın bahçemizden
+ yıeaaaa. sizin bahçeniz mi bura.
- eveett.
+ tapusunu gösteerr
- tapusu kasada , babamda , dedemde.
+ bi kere bu bahçe allah babanın
- allah baba bize verdi ( vay dıbınakoyim. bize vermedi hiç )
+ çıkmıyoruz.
- annneeeeeeeeeeeee
+ babaaanneeee hi hi hi hi.

@21 senin zütüne ayrıca koyacam...

dalları alçaktan başlayan bir dut ağacının altında hızlanmaya başladı çocukluk.

ilk alışverişini hidaverdiyi 10 liraya satmakla yaptı bu çocuk.

bigibletçi vahitten pinokyo kiralar hale geldik. ne lan bu.

yaya kaldık anasını satayım.

balık tutmayı öğrendim sonra.

balıklar da benim hala taklu olduğumu. bu yüzdendir ki güzel balık tutardım bostancı su tankeri iskelesinde.

o arada kimseyi sevmedim galiba.

pelinden sonra tüm kızların donu başkaları tarafından görülmüştü.

amcalardan biriyle beraber başka bir eve taşındık istanbulda.

biraz daha varoş biraz daha fakir di arkadaşlarım bu sefer.

heman kartları vardı meşhur.

misket oynamayı beceremediğimi de bu dönemde keşfettim sonra.

güzel çivi oynuyor güzel şarkı söylüyor güzel sapan atışı yapıyor ama hala arada altıma sıçıyordum.

artık valide nin de dikkatini çekmiş olacak ki bir iki defa banyonun içinde kendi donumu çitilediğim cezalar hatırlıyorum.

ilkokulun sınırlarına dayandım o ara.

ortaokulda disiplin kurulu vardı.

ölüm bile daha iyi bir seçenek gibiydi.

-falancayı disipline vermişler ... abooooooo... ölsün dıbınakoyim.

derken birden bir kız ... nasıl da güzel kappe... başarılı ...

anladım ki sınıfın yarısı ona aşık.

kesin giberler buu yakında dedim ve daha ilginç bir fikir geldi aklıma.

hülya koçyiğit , hülya avşar , melike zobu , gülşen bubikoğlu... yalan bunların hepsi. hepsini onlar gibi zenginler elde ediyor.

neden kendim gibi fakir ( hatta daha fakir ) birini sevip şansımı arttırmıyorum.

ah saliha ah... ne bileydim ben senin malın önde gideni olduğunu...

ilk karşılıklı aşkım benim...
ama dersler toto.
yazılı okunur " kubar seninki gene toto çekti lan"
karne verilir " kubar seninkini gerizekalılar sınıfına gönderiyorlar lan"
e kusura bakmasın ama benim de bir haysiyetim var dıbınakoyim.

verdim buna çıkışı.

ve o an enteresan bişey oldu.

saliha ağladı.

o zamanlar ortaokulda herkes masaya kafasını gömer sebepsiz yere ağlardı.

ilgi çekmenin bir yoluydu bu.

kimseye de söylenmezdi neden ağlandığı. sanki anan gibilmiş. sır dıbınakoyim.

saliha da koyverdi boş derste.

üzüldüm ama kendimle de gurur duydum.

bıraksam , müdahele etmesem saliha şarapçı falan olurdu herhalde ( bkz : türkan soray filmleri )

sonra geçti. saliha da okulu bıraktı. okul onu bırakmadan.

birgün öksürmeye başladım.

öksürük gittikçe derinleşti.

sonra hastaneye gittik.

sonra geçmedi.

sonra hastaneye yattım

çocuk koşuşundaydım ama yaşım 14.

cefizox diye bir iğne var. her akşam zütümü gibiyorlar onunla.

derken birşey oldu bir sabah.

ipek hemşire geldi ateşime bakmaya.

elinde dosyyası ve güleryüzüyle gülümseyerek ölçtü odadakilerin ateşini.

yanımdaki yatağa eğildiğinde kısa beyaz eteğiyle... ohşşşş... diz kapaklarının arka tarafındaki iki gamze stertı verdi cinselliğe.

utandım arkamı döndüm tabi.

utanacak birşey halini alınca başka bir kadının mahrem yerleri artık geri dönüş yok demiş bir çin atasözü. ( belki de dememiştir. )

pipiye su yürümeye başlamıştı o gün.

kimyei bişey olmadı aslında.

sadece erkek olmaya başlamıştım.

hastanede yattığım sene sınıfta kaldım.

artık matematikten nefret ediyordum.

taklu değildim artık.

herkes beni sevsin hastalığı semptomları görülüyordu bende.

bir yeteneğim olmalıydı herkesi hayran bırakacak.

bunu okulda sergilemeliydim.

her birinden bir miktar vardı aslında.

ama hiçbirinden yeteri kadar yoktu.

bir kompozisyon dersinde fıllik diye çıkıverdi yeteneğim ortaya.

ben çok güzel hikaye yazabiliyordum.

kalemim kuvvetliydi yani.

bir iki kompozisyonda şow yapınca adımı tarihe yazdıracam sandım bir ara.

türkçe öğretmeni beni yarışmaya yollamaya karar verdi.

dünyadaki açlıkla ilgili birşeyler yazacaktım.

yazmadım. yazamadım. öğretmen çok kızdı.

ne kızıyon dıbını gibtiiim.

ne destek verdin ki ne istiyon. ben zütümden uydurdum bunca zaman. senin zütümle ilgili bir ortaklık anlaşman yok.

gibtir ammmına koyduuum.

sonra reyhan,
sonra liber,
sonra cemile,

cemile de duuurrr.

huurydu cemile.

bugünün ve bu yaşın şartlarına göre belki değil ama o zamana ve o yaşın şartlarına göre huurydu cemile.

erkeklerden korkmuyordu. beni öğretmen dolabına sıkıştırıp pipimi ellediği gün anladım karıları gibmem gerektiğini.

ama buna cemilem ile başlamayazdım.

dudağımdan öptüğü gün, pipimi ellediği gün , tarihe işlenmiş istemsiz bir başarı oldu.

remen cemile beni iğfal etmişti.

tam o sıralarda 31 diye bir efsane geziyor okulun bahçesinde fısır fısır .

lan nedir bu.

hacı alıyon sabunu veriyon osmanın gözüne gözüne.

denedim.

başarılı da oldum.

ama o gece aklım zütümden çıktı.

ya yarınsabah pipim tıkanırsa,
ya doktora gidersek,
ya doktor "bu sapık bin 31 çekmiş" derse

allahııımmmm sana geliyorum...

sonra işedim geçti.

keşke tıkanaydı dıbınakoyim.

bir oyuncağa dönüştü 31 .

gece gündüzher fırsatta osmanı tokatlıyorum.

sonra yavaş yavaş geçti.

ama tam geçmedi tabi.

ortaokulun sonuna doğru peder araba aldı.

yeşil bir volkswagen variant.

az var bu arabalardan türkiyede. porche ye benzer hafiften.

ama sadece tipi.

lise yıllarına gelip dayandım.

dayı kızı makine ressamlığı okuyor.

kıskandım nedense.

bende makine ressamı olacam dedim.

sınavdan aldığım ouan anca tesviyeye yetti.

yetmez olaydı.

ameleliğe ( teknik elemanlığa burada başladım ) ilk adımımı attım.

halbuki yazar olacaktım ben.

( sanki şimdi bir engel var da )

ilk sene dersler iyi.

sevmeye de başladım koca makinelere hükmetmeyi,
parlak ölçülü sert materyallerle uğraşmak hoştu ( metal parçalardan bahsediyorum ) ( aklı gibten başkasına çalışmayan ergenler için açıklama)
tam o sırada bir zütoğlanı girdi hayatıma.

hamdi.

hamdi duyuyorsan buradan sana seslenmek istiyorum.

ananı gibeyim sonra inkar edeyim hamdiiiiiii.

hocalardan biri bu.

allahım gestapo subayı gibi.

ızdırab oluyor amcık herkese.

böyle mendebur bir bin tarih yazmadı.

kalın bağırsağını gibeyim ben onun.

beni dersten bırakınca kredili sitemin ne gibim bişey olduğunun ilk canlı örneklerinden biri oluverdim.

bu dersten kaldım ya.

okul uzadı. hem de daha birinci sınıfta.

hala iyi niyetliyim.

hala uslu bir çocuğum.

hala ideal evlatım.

sonra birşey oldu.

mezatlıktan geçip okula doğru giderken iki kız bana arkadan pişşşt dedi.

koşa koşa çıktım okulun önüne.

kazımı alıp döndüm kızların yanına.

dedim kazım bunlar yollu.

belki verirler de milli oluruz.

dıbını giberim ben onların ded kazım.

gittik ki kızlar bizim okulun birinci sınıfları.

üç tane kız. üçü de birbirinden paçoz.

ama meslek lisesi bu. manita olsun nefes alsın yeter.

paylaştık ızları aramızda.

ben yeşil montlu tıfıl olanı aldım.

kazım da kırmızı montlu köylü kızını.

ertesi gün buluşmalar falan derken sevgili olduk biz yeşilli tuğbayla.

tuğba ben senin ecdadını gibeyim.

sigara denilen illeti bu kaltak soktu ciğerime.

yine mezarlıkta el ele tutuşmalar falan derken tuğba beni bir ağacın dibine yıktı.

parfümünü seviyordum aslında.

ama bacakları gerçekten çok kısaydı.

dudaklarımdan kaptı beni tuğba.

dilini ağzımın içine soktu.

demek ki böyle oluyor öpüşmek falan deyip karşılık verdim.

elimi tutup eteğinin altına soktu.

ben ince çorap giymiş bir bacağın daha kaygan ve pürüzsüz olacağını düşlemiştim.

ama koltuğu ellemekten pek farkı yokmuş meğersem.

bir elimle de olmayan ya da yeni olmaya başlayan ama henüz başarılı olamamış göğüslerinin bulunması gereken yerleri elliyordum.

ama dona gelince duruyor aslında iyi niyetli bir genç olduğumu kanıtlamaya çalışıyordum.

böyle yiyişme günlerinden birinde duvarın dibinden bir ses duyuldu.

kim var lan orda dedi bir polis.

buyrun abi dedim biraz sonra yannanlara yan basacak genş olarak.

gelin bakiim buraya dedi.

ulan bekçi senin ananı gibiyim diyerek yürüdüm polisin yanına.

buyru abi dedim.

ordaki de gelsin dedi.

çalıların arasından tuğba çıktı.

ne tak yiyonuz lan burda dedi.

abi oturuyoruz dedim.

oturmak için ecnabi mezarlığını mı seçtiniz lan dedi.

polis arabasının yanına kadar yürürken kimliğimi eline geçirmişti.

arabadaki dayı daha kıdemli ve göbekliydi.

kimliğe baktı.

nerelisin lan sen dedi.

rizeliyim abi dedim.

arabadan çıktı.

nerelisin laaannnn diye bağırdı.

ben öliim memeleketin de ta dıbına koyim diyesim geldi ama boğaz kelime trafiğine kapalı dıbınakoyim.

abi yazıyo ya arkasında dedim.

bak muallakye bir de dalga geçiyor dedi.

oossuuuuaaaa... diye koydu tokat yumruk karışımı birşey.

ben kendi etrafımda dönerek uçtum çimenlere.

ama çok acımadı aslında.

kız çığlık çığlığa tabi.

karizma yerlerde döşeli ben üzerinde gidip geliyorum.

sonra polis yumuşadı.

bak oğlum... bu kızın başına birşey gelse sen onu kurtaramazsın... yaptıüınız doğru değil... bak ananız babanız sizi buraya okumaya gönderiyo... ahlaksızlık yapmayın... bu kızı bu karanlıkta alırlar elinden hiçbirşey yapamazsın... dedi.

düşündüm... haklı lan adam.

adam huur çocuğu ama ne yazık ki haklı bin.

kızın amcası okulda müdür yardımcısı mı ne.

kadıköye doğru inerken kız zirlıyor tabi... amcam duyarsa ben bittim falan diye... dedim senin de dıbına korum amcanın da... gibtirgit dıbına koydumun kevaşesi...

amcası duymadı.

bende kızdan soğudum.

kazım da kırmızı montlu köylü kızını aldattı... başka bir kızla kırıştırdı falan...

sonra birden bişey oldu.

bu köylü kızına benzeyen ama aslında hiç de olmayan kızla ben bir cumartesi günü kitapçılar çarşısına gitmek içiçn buluştuk.

akşama kadar gezdik. dolaştık. ama arkadaşça.

derken kız dedi ki o gün yanlış seçim yapmışsınız.

kazım tuğbayı seçmeliydi. çünkü ikisi de ayran gönüllü.

sen de beni seçmeliydin.

dedi.

gitti.

sen de beni seçmeliydin... meliydin... liydin... din ... din ... din...

güllü ydü adı bu kızın. ve sonraki 3 senemin katili olacaktı.

ben olmaması gereken birşey yapacaktım.

güllüye arkadaşlık teklif edecektim.

o ara bunlar kazımla barıştı mı...

hay ananı gibeyim kazım...

ayrılmalılar... birbirlerine ait değiller. güllüyü ben seçmeliydim...

allem ve kullemler arasından demet demet entrika düzenleyerek ayırdım bunların ikisini...

güllüye teklif edecektim.

akşam ankesörlü telefondan aradım bunu.

teklifimi yaptım...

çzıııckkk dedi sadece.

sadece çzzıııcckkk. belki bir iki harf daha uzun veya kısa. ama tam olarak bu.

platonik denilen kuyuya düştüm abiler.

orhan gencebay da yanımda.

o söylüyor ben batıyorum. o söylüyor ben batıyorum.

her gece yetenek dalgalarıyla şirrler sörf yapıyor küçükyalı rampalarında.

yanıp dönen ümitler,

şeytanın taptıüı ilah gözler,

bağrımdaki bilinmeyen ateşler .

güllü okulda herkesle çıkıyor ama bana evet demiyor.

üstelik arkadaşız.

sorun da bu ya diyor güllü.

biz arkadaşız... sevgili olsak bu kadar samimi olamayız...

bak bak bak... yalan rüzgarı meşhur o sıralar. neresinde duydu aceba bu lafı... ben niye duymadım.

sonra tebeşir kokulu sıralarda solculuk oynamaya başladık.

osman'la beraber kitap mağazalarından kitap kamulaştırmalar ( ! )
kamulaştırılan kitapları kitap tezgahında satıp çıkarılacak dergi için para biriktirmeler.
çağaloğlundaki kitapevlerinden birinden iki sırt çantası dolu yasak kitap alıp satamadan yakmalar.
8 mart kadınlar gününe destek verelim derken selimiye karakoluna düşmeler.
orada polis dayağı yemeler.
üniversite harçlarına hayır demek için beyazıttaki kampüse gitmeler. orada gene coplanmalar.
alakasız birşey yüzünden içerenköy hal karakoluna girip gecenin körüne kadar orada kalmalar.
ve pederin bizi karakoldan çıkararak tüm bu atraksiyonlara son verişi.

baba parasıyla devrim yapılmazmış.

doğru galiba.

ama o zamanlar babam sosyal faşistti bana göre.

okulun uzadığı belli oluyor tabi bu arada. bitmesi gereken süre aşılınca uzadığını anlamak çok kolay.

baba sorar

- okul ne zaman bitecek.

+ bitecek baba.

- şimdi alttan kalan derslerim var. onlar bitecek bu arada 198 krediydi 210 a çıkardılar. seçmeli derslerle kapatacam o farkı.

+ eee.

- bitecek babaaa.

o arada güllüye yazılan şiirler hikayeler üçüncü ajandayı dolduracak neredeyse.

orhan gencebay yanımda tavşan niyetçisi gibi kalıyor o derece.

zaten benim gençliğimi gibenler listesinde orhan gencebay ve güllü yan yana yazılıdır.

atlamışım.

arada mahallede de arkadaşlar var.

eğlencenin merkezi ama ipneler.

ilk sarhoş olmalar , ilk sigara paketi alıp cebe koymalar.

bir keresinde gene karakoldayız ( ama bu sefer sebepsiz yere )

komser hangisi bilmem ama yaşlı bir tanesi gelin ben sizi bir okşiim dedi.

iki arkadaşız diğerleri kaçmış.

daha önce de yedim polis dayağı biliyorum , tecrübeliyim.

gururla atladım önüne.

uzat ellerini dedi.

tahta copun altına yatırdım avuç içi kuzuları.

-öyleee deeeeelll, dedi koca zütlü aynasız.

-mehmet ali erbilin değiştiri biliyon mu.

+biliyorum .

-aha aynı onun gibi edecez. iki elini iç içe koy. ben değiştir deyince değiştirecen.

koydum iki elimi iç içe. değiştirdi vurdu bin. neden bilmem hiç acımadı. karıncalandı bir süre.

sonra arkadaşa geldi sıra.

tecrübresiz bin. ağlıyor karı gibi.

oyunu öğrenmiş zaten. galdi uzattı ellerini.

ağlama lannn diye sırıttı yaşlı polis.

bizimki eline ilk darbeyi alırken tırnağına falan denk geldi herhalde. ağğğğğhhh diye bağırdı. bağarma lan. bak rizeli bağırdı mı hiç.

(rizeli ananı gibsin senin dıbınakoydumun faşosu)

ikinci darbe de acıtacak diye bizimki elini geri çekince tahta cop masanın üzerine boydan boya koyulmuş cama denk gelmesin mi.

çıtt dedi gitti koca cam.

dedim anamızın gibildiği gün bugündür işte.

polisin gözleri yerinden çıktı.

laaaynnn diye bağırdı.

girişti bizim arkadaşa tekme tokat.

bir yandan korkuyorum sıra bana da gelecek diye bir yandan gülmemek için ciğerimi dişliyorum.

onu dövdü beni dövmedi zütoğlanı.

sonra attı bizi dışarı.

gülmekten gebere gebere evlerimize gittik.

ertesi gün da hava attık diğer binlere karakola düştük diye.

derken bişey oldu gene.

peder emeklim oldu.

ben de olulu bitirdim.

haydi memelekete taşınalım dedi peder.

gelmem dedim.

gibtir muallak dedi tabi peder.

ben nerde sen orda.

saçları kes memleket kaldırmaz biliyorsun dedi.

kestim uzun saçlarımı.

gittik memlekete.

bir baktım orada milletin saçı beline kadar.

ev deniz kenarında.

güzel mi güzel.

ama pgibopat dede rahat durmadı ki.

bizim dedeler gibi iki arkadaş bulaydık ona yumuşardı belki.

ama bulamadık rize de . biraz da zor bulunur oralarda bilen bilir.

herkese küs yalnız günler başladı ailecek.

derken bir ilan.

televizyonumuzda görevlendirilecek kameraman , spiker ve muhabir alınacaktır.

huooopp kubar orda.

kamera haber radyo derken zaman akmaya başladı.

ama aklım hep radyoda.

söyleyecek çok şeyim var belki de ondan.

ex var kubar var koko var