nasıl piç oldum anlatıyorum

..evde oturuyorum..

Nba live 2006 da sezon oynuyorum, çok kral oyundur.. internetten haber okuyorum.. kendime meyve tabağı hazırladım.. tolgaya söyledim, bir süreliğine yemek yapma işini de ben alıyorum.. güzel tarifler buldum bakalım sitenin birinden.. denemek lazım.. farklı lezzetler iyidir..

Divana uzanıp, penceremden sızan canlı gün ışığında kitap okumak da ayrı bir keyif..

Odamı sildim markla..mis gibi oldu..

Dolabımı düzelttim..

…okula gitmeme orucumun ikinci akşamı nilay gene benim odamda bitti..

“moralinin bozuk olduğunu biliyorum tsigalko ama bu şekilde kimi cezalandırıyorsun? Yine kendine yapıyorsun ne yapıyorsan..bak son konular bunlar, önemli.. dişini sık biraz daha, bari derslerini kurtar :/”

“çalışıyorum ben evde?..gerek yok gelmeme.. artık bir an evvel bitsin gitsin istiyorum şu sene.. elimde olsa şu saniye bavulu toplar bursaya dönerim..”

Sıkıntıyla süzdü beni..

“..neden konuşmaya gitmedin öğle arası..”

“artık hiç birinin önemi yok ya..daha fazla konuşmak istemiyorum bu mevzular hakkında.. yeter..”

“pes ediyorsun yani?”

“ya nilay, pes etmesi mi kalmış? Köpek oldum peşinde resmen, seni bile bulaştırdım, araya sokmak zorunda kaldım.. diyorum ki, öğle arası konuşulacak şey değil bu, akşam görüşelim, yok diyor.. sırf inadına, beni ezmek için.. gerçi hakkı yani..bir şey diyemem.. kızamam..bu kadarını bile kabul etmesi mucize.. asıl bendeki aptallık, nasıl oldu da yeniden bana dönebileceğini filan düşündüysem..hah..o da beni bekliyordu zaten.. malın önde gideniyim işte, kendim ettim kendim buluyorum..”

“sahi, nasıl oldu da aniden aklına geliverdi zaten ebru? Ben de şaşırdım başta ..o yüzden sordum ciddi misin diye filan..”

“mallık diyorum ya işte..bir an her şeyi düzeltebilecek insan oymuş gibi geldi..bir zamanlar bana olan sevgisine güvendim de..benim ona attığım kazık yenilir yutulur gibi değildi..az bile yaptı aslına bakarsan.. suratıma bir tane çaksa şaşırmazdım..”

Nilay epey üzgün gözüktü benim bu bıkkın halim karşısında..

Kendimi, birkaç hafta önce buseyle ayrılık aşamasında olduğumuz ve benim bunu düzeltmek için hiçbir şey yapamadığım zamandan bile daha çaresiz hissediyordum…

Ve ebrunun bu resti, aslında beklenen bir son olsa bile, busenin ayrılığından daha bile fazla koymuş gibiydi..

Daha çok üzülmedim elbette, ama..bu, farklı bir şeydi.. yani, son darbe mi dersiniz, filmin sonu mu dersiniz.. perdenin kapanışı, taburenin tekmelenişi mi dersiniz..

Öyle bir şey işte.. belki buseninki kadar can yakıcı değil..ama daha öldürücü bir darbe..

Böğrüme ok saplanmış gibi değil de…sanki direkt kellem uçurulmuş gibi…

Kafasız da yaşamayı öğrenecektim, şu ya da bu şekilde..

Bu yaz tatili benim kurtuluşum olacak…buna yürekten inanıyorum…tatildi, stajdı, arkadaşlardı, aileydi derken, yaralar kapanacak.. kegibler iyileşecek..

Belki yeni bir baş bile çıkar, kopanın yerine.. deniz yıldızı, ahtapot misali..