nasıl piç oldum anlatıyorum

özet geçiorum:
haksızlığa karşı haksızlık yapmak istersin
ama bazen haksızlık yaptı diye vazgeçemezsin sevmekten
senin canını yakanın canını yakmak istersin
ama sonunda yaktığında o canı
asıl haksızlık ona bu kadar üzülmeden edemezsin
haksızlığa uğrayan adam bir daha uğramamak için haksızlığa
kapar kendini...
ta ki istesede bir şey hissedemeyedene dek
haksızlığa uğrayınca bir kere
en zoru inanmaktır yine kendine
hakkı yenen adam öfkeli değildir sırf
utanır..
utanır bütün bunlara izin verdiğine
haksızlıktan değil utancını kapasın diye karar verir kötü olmaya
başkalarının umutlarına saplar hançerini
çünkü korkar kendi umutlanmaya...
asıl haksızlık ihanet değildir ihanetle aydınlığa kapamaktır umutları öldürmektir
ta ki hayat kendi nefesini ödünç verene dek
ta ki bir daha aynaya bakmaya cesaret edene dek
herkes mutluluğunu kendi hakkı biliyor herkes onca acının sonunda karşılığını istiyor
peki bu hikayede kim sonunda mutlu olmayı hak ediyor?
Haklı olmak yeterli değildir çoğu zaman
olur mu?
her şeye rağmen zayıfları ezen kocaman kötülere rağmen küçük mucizeler olur mu hayatta?
iyiliklerinden başka hiçbir şey kuşanmamış küçücük savaşçılar hakettikleri mutluluğa kavuşacak mı sonunda...